รู้เท่าที่ควรรู้

ยืนซื้อลูกชิ้นปิ้ง ได้ยินลุงขายลูกชิ้นสอนแม่ค้าร้านข้างๆ ว่า

"เวลาคุยกับคนอื่นน่ะ คุยแค่เรื่องที่เขาคุยพอ เรื่องอื่นที่เขาไม่พูด โดยเฉพาะเรื่องส่วนตัว ไม่ต้องไปถามเขา ไม่ต้องไปเสือก"

cr.แอ้มแป้น

เสียดายแต่คงย้อนเวลากลับไม่ได้อีกแล้ว

ท้องฟ้ามันครึ้ม มันครึ้มออกอย่างนี้
มันเหงาทุกทีที่ได้มอง ใจมันหาย
เสียงฟ้ามันร้อง หยาดฝนหล่นเป็นสาย
ยิ่งหวั่นไหว ยิ่งทำให้สับสน

นึกถึงคนที่เคย
คนที่เคยอยู่ตรงนี้ นึกถึงทุกทุกที ที่เห็นฟ้ากว้างใหญ่
นึกถึงบางคน ที่รักเสมือนดวงใจ ที่เพิ่งจากไป
เสียดาย… ที่วันนี้ไม่มีเธออยู่

ถึงรู้แก่ใจ ว่าคงได้แต่ฝัน ก็จะฝันรอคอยมันเรื่อยไป
อยู่อย่างนั้น ใจยังจดจำ เมื่อเธออยู่กับฉัน
ได้แค่ฝัน ก็ยังเปี่ยมด้วยความหมาย

นึกถึงคนที่เคย คนที่เคยอยู่ตรงนี้
นึกถึงทุกทุกที ที่เห็นฟ้ากว้างใหญ่
นึกถึงบางคน ที่รักเสมือนดวงใจ ที่เพิ่งจากไป
เสียดาย… ที่วันนี้ไม่มีเธออยู่

อยากจะทำ ทุกสิ่ง อยากจะทำ ทุกอย่าง
หากจะพอมีหวัง ให้คืนวันมันย้อนไป
คืนวันที่ดี อยากจะมีเธอข้างกาย ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง

อยากจะทำ ทุกสิ่ง อยากจะทำ ทุกอย่าง
หากจะพอมีหวัง ให้คืนวันมันย้อนไป
คืนวันที่ดี อยากจะมีเธอข้างกาย ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง

อยากเห็นท้องฟ้าเป็นอย่างวันนั้น อยากขอให้เป็นดังเดิมทุกอย่าง
อยากขอให้เป็นไปอย่างที่หวัง ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง
ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง..

อยากจะทำ ทุกสิ่ง อยากจะทำ ทุกอย่าง
หากจะพอมีหวัง ให้คืนวันมันย้อนไป
คืนวันที่ดี อยากจะมีเธอข้างกาย ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง

อยากจะทำ ทุกสิ่ง อยากจะทำ ทุกอย่าง
หากจะพอมีหวัง ให้คืนวันมันย้อนไป
คืนวันที่ดี อยากจะมีเธอข้างกาย ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง

อยากเห็นท้องฟ้าเป็นอย่างวันนั้น อยากขอให้เป็นดังเดิมทุกอย่าง
อยากขอให้เป็นไปอย่างที่หวัง ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง
ให้เหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง..

อยากเห็นท้องฟ้าเป็นอย่างวันนั้น..

งานชิ้นที่ 11

ใช้ Mind Map ในการจัดทำสรุปสิ่งที่ได้รับจากวิชานี้

งานชิ้นที่ 10

1. การบริหารกลยุทธ์สำหรับการพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ ระบบสารสนเทศ ในองค์กรมีความสำคัญ ความจำเป็น มากน้อยเพียงใด และเหตุใดทุกหน่วยจะต้องดำเนินการ ไม่ดำเนินการได้หรือไม่
- ระบบสารสนเทศมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการบริหารองค์กร ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้ข่าวสารได้อย่างรวดเร็ว ข้อมูลผ่านการวิเคราะห์มาแล้ว สามารถช่วยในการตัดสินใจของผู้บริหารในการพัฒนาองค์กรที่ดีขึ้น ดังนั้นการบริหารกลยุทธ์สำหรับการพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศทุกหน่วยต้องดำเนินการ เนื่องจากระบบสารสนเทศ ซึ่งจะช่วยทำให้เราเรียนรู้และได้เปรียบคู่แข่งเพราะหากเรามีการพัฒนาระบบ เทคโนโลยีสารสนเทศให้มี ประสิทธิภาพ และมีความเร็วเหนือกว่าคู่แข่งและจะทำให้องค์กรของเรามียอดกำไรมากขึ้น และจะทำให้องค์กรของเรามีความเชื่อถือจากลูกค้าและผู้สนับสนุน ต่างๆ

2. กรณีศึกษาบริษัทประกันชีวิต ABXY ตามเอกสารที่แจกไปเมื่อวันพุธที่ 17 กุมภาพันธ์ 2553 นั้น ท่านคิดว่าจะมีกลยุทธ์หรือยุทธศาสตร์ในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการ บริหารจัดการให้บริษัทดีขึ้นได้หรือไม่อย่างไร พร้อมให้เหตุผลประกอบ ด้วย
:สำหรับการศึกษาบริษัทประกันชีวิต ต้องมีการนำกลยุทธ์ด้านการจัดการระบบสารสนเทศในองค์กรเข้าไปใช้โดยเริ่มต้นจาก
- การปรับปรุงสารสนเทศเพื่อการจัดการฐานข้อมูลเพื่อรองรับความต้องการของลูกค้าที่เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ
- การ นำเทคโนโลยีการสื่อสารเข้ามาใช้ในการจัดการด้านการสื่อสารส่งผ่านข้อมูล ต่างๆของบริษัทสู่ลูกค้าและประชาชนทั่วไปรวมถึงการจัดการด้านการสื่อสาร ระหว่างแผนกแต่ละสาขาของบริษัทเพื่อลดข้อจำกัดในการสื่อสารและลดความขัดแย้ง ระหว่างกลุ่มบุคคล
- การจัดการด้านการอบรมทักษะในด้านการใช้เทคโนโลยีที่ ทันสมัยให้กับพนักงานในองค์กรเพื่อรองรับเทคโนโลยีการจัดการองค์กรของบริษัท ในรูปแบบใหม่เพราะว่าบริษัทประกันชีวิต ABXY ยังไม่มีการจัดการด้านสารสนเทศในองค์กรที่ดีจึงก่อให้เกิดความล่าช้าในการทำ งานและเกิดความขัดแย้งระหว่างบุคคลขึ้นตลอดจนยังไม่มีการจัดการด้านฐาน ข้อมูลขององค์กรจึงทำให้บริษัทยังไม่สามารถรองรับความต้องการของลูกค้าที่ เพิ่มมากขึ้นได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นทางบริษัทประกันชีวิต ABXY จึงต้องคำนึงถึงและปฏิบัติการจัดการในส่วนดังกล่าวอย่างเร่งด่วน

3. จาก SWOT ของวิทยเขตมุกดาหาร ถ้าหากว่าจะทำเป็นยุทธศาสตร์การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการพัฒนาวิทยาเขต มุกดาหารจะทำได้หรือไม่ และยุทธศาสตร์ที่ว่าควรจะเป็นอย่างไร บอกข้อดีที่อาจจะเกิดขึ้นด้วย
-หากจะใช้ swot ในการทำกลยุทธ์การใชย้เทคโนโลยีในวิทยาเขตมุกดาหารย่อมทำได้ กลยุทธ์ที่ควรใช้ คือ สามารถให้ ครู นักศึกษา มีการเรียนการสอนออนไลน์ ซึ่งจะมีข้อดี ดังนี้1).จะช่วยให้มหาวิยาลัยประหยัดงบประมาณในการทำข้อสอบออนไลน์ เนื่องจากไม่ต้องใช้กระดาษในการทำข้อสอบ2).สะดวกสบายแก่นักศึกษาและครูผู้สอนเองด้วย3).การสอนผ่านเว็บช่วยประค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ผู้ที่ไม่สะดวกสามารถเรียนได้ และช่วยกระต้นให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้ด้วยตัวเอง

งานชิ้นที่ 9

1.กรณีศึกษาเรื่องฟาร์มโชคชัย(วิจารย์ว่าเป็นกลยุทธ์สีครามในแง่ไหน)
ตอบ กลยุทธ์ สีครามเป็นกลยุทธุ์ในการแสวงหาตลาดใหม่ กลุ่มลูกค้าใหม่ จะมีแนวคิดที่เน้นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าและบริการ กระตุ้นความเป็นผู้นำ โดยนำเสนอสินค้าและบริการแปลกใหม่ต่างไปจากเดิม เพื่อทำให้เกิดความต้องการใหม่ๆและนำไปสู่การสร้างกลุ่มลูกค้าใหม่ขึ้นด้วย น่านน้ำสีครามจะประกอบไปด้วยกลยุทธุ์ที่สำคัญ 3 ประการ คือ
1.มีต้นทุนในการผลิตต่ำกว่าคู่แข่ง
2.สร้างความแตกต่างให้กับสินค้าและบริการ
3.ให้ความสำคัญกับต้นทุนหรือความแตกต่างจากกรณีศึกษาเรื่องฟาร์มโชคชัย
ซึ่งแต่ก่อนเคยทำธุรกิจปศุสัตว์และกสิกรรม และหันมาเลี้ยงโคนมเพื่อผลิตนม สร้างรายได้เพิ่มในชื่อ นมสดตราฟาร์มโชคชัย ซึ่งต่อมาได้เผชิญกับวิกฤตทำให้มีหนี้สินจำนวนมาก จากวิกฤตนี้ทำให้ฟาร์มโชคชัยหันมาใช้กลยุทธุ์น่านน้ำสีครามในการสร้างกอบกู้ ธุรกิจให้อยู่รอด โดยการลดต้นทุนให้ต่ำที่สุด หลังจากสามารถกอบกู้ธุรกิจได้ ทางฟาร์มก็หันไปทำธุรกิจเชิงนิเวศน์เพื่อสร้างกลุ่มลูกค้าใหม่ โดยมองผ่านเลยการแข่งในธุรกิจอาหารและธุรกิจปศุสัตว์กสิกรรมไป เพราะเห็นว่ากลุ่มลูกค้าที่ไม่ใช่กลุ่มที่บริโภคเนื้อวัวหรือเนื้อโค ต่อให้ลด แลก แจก แถมแค่ใหนเขาก็ไม่ยอมจ่าย สิ่งที่ทำธุรกิจของฟาร์มโชคชัยสามารถอยู่ได้จนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นการปรับใช้กลยุทธุ์สีครามเพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ ดังนั้นฟาร์มโชคชัยใช้กลยุทธ์สีครามในแง่สร้างความแตกต่างในสินค้าและบริการ

2.ให้วิจารย์ว่าโครงการระบบการจัดการร้านอาหารผ่านคอมพิวเตอร์มือถือ ว่าดีหรือไม่ ถ้าดี,ดีในแง่ไหน ถ้าไม่ดี, มีอะไรที่ควรจะเสริมควรจะเพิ่มเติมบ้าง
ตอบ ดี เพราะว่าในปัจจุบันการสื่อสารเป็นสิ่งจำเป็น เวลาเป็นสิ่งสำคัญ ผู้ที่ใช้เวลาในการจัดการน้อยย่อมได้เปรียบคู่แข่ง การที่สามารถนำเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการร้านอาหาร ทำให้ใช้เวลาน้อยลงและแม่นยำในการจัดการร้านอาหาร ส่งผลให้ลูกค้าพึงพอใจบริการ ส่งผลให้ยอดบริการสูงขึ้น

งานชิ้นที่ 8

1.ท่านคิดว่าจะใช้ Joomla ในการพัฒนาระบบสารสนเทศประเภทใด ที่สอดคล้องกับสถานการณ์หรือสภาวะเศรษฐกิจของไทยในปัจจุบัน
-การใช้ Joomla ในการพัฒนาระบบสารสนเทสเพื่อที่จะให้สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันของไทย เนื่องจาก Joomla เป็น Open sourceการใช้ง่ายจึงมีความง่ายสะดวกสบาย และที่สำคัญมีความสวยงามและทันสมัยด้วย จึงเหมาะสำหรับนำมาใช้ในการเผยแพร่ธุรกิจทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นการค้าขาย การโฆษณาสิ้นค้าและบริการต่าง และยังรวมไปถึงธุรกิจทางการท่องเที่ยว และอีกมามาย เนื่องจาก Joomla มีข้อดีมากมายจึงมีความเหมาะสมทางด้านธุรกิจออนไลน์ ที่สะดวกและง่ายแม้นั่งอยู่ที่บ้านก็สามารถพบกับสินค้าและบริการต่างๆไม่ต่างจากการไปเดินห้าง ทำให้เราประหยัดไปอีกทาง

2. ถ้าหากท่านเป็นผู้บริหารของบริษัทหรือองค์กรใด ท่านจะมีนโยบายหรือกลยุทธ์อย่างไร ให้มีการใช้งาน Joomla ให้เกิดประโยชน์และเกิดผลดีต่อองค์กร
-มีการอบรมJoomlaให้กับพนักงานที่มีหน้าที่ออกแบบเว็บไซต์ ให้เขาได้รู้ข้อดี-ข้อเสียของJoomla เพื่อนำ Joomla มา ใช้ในการสร้างและออกแบบเว็บไซต์ของบริษัทเพื่อสร้างผลประโยชน์ทางธุรกิจของ องค์กร จะส่งผลดีต่อบริษัทหรือองค์กรคือประหยัดเงินขององค์กร และไม่มีปัญหาเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ที่เป็นปัญหามาโดยตลอด

3. ท่านคิดว่า Joomla เป็นทางเหลือที่ดีหรือยัง จะมีข้อพัฒนาเพิ่มเติมในด้านใดบ้าง พร้อมให้เหตุผลีต่อองค์กรใด ท่านจะมีนโยบายหรือกลยุทธ์อย่างไร ให้มีการใช้งาน ผนแม่บทด้าน ปดูที่รายละเอียดที่เป็นนโยบาย
- การใช้ Joomla เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยในการสร้างหรือพัฒนาเว็บไซต์ โดยที่ผู้ใช้งานนั้นไม่ต้องมีความรู้เรื่อง code หรือ ฐานข้อมูลก็สามารถสร้างเว็บไซต์ได้ ส่วนตัวแล้วดิฉันคิดว่า Joomla เป็นทางเลือกที่ดีทีเดียวที่จะลองใช้กับองค์ต่างๆ และหากต้องการให้เว็บของตัวเองมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองควรสร้าง logo ที่เป็นของตัวเองและให้เด่นเพื่อแสดงความเป็นตัวเองให้มากที่สุด

งานชิ้นที่ 7

ถ้าหากเราจะใช้ ICT ในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษจะมีวิธีการกลยุทธ์ โครงการอย่างไร และท่านคิดอย่างไรว่ากลยุทธ์ โครงการดังกล่าวที่ท่านเสนอจะเหมาะสมกับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ทั้งนี้ ให้ระบบขั้นตอนวิธีการที่จะได้มาซึ่งกลยุทธ์และโครงการที่ท่านนำเสนอ
-การใช้ ICT ในการส่งเสริงการเรียนภาษาอังกฤษจะต้องดูกลุ่มเป้าหมายในการสร้างและใช้กลยุทธ์ด้วยเนื่องจากความสามารถในการใช้อุปกรณ์ต่างๆ อาจมีไม่เท่ากัน ต้องทำการสำรวจความต้องการและความสนใจเรื่องใดมากที่สุดจากนั้น ในการเรียนภาษาอังกฤษก็นำเรื่องที่นักศึกษาสนใจนั้นมาทำให้เกี่ยวข้องกับบทเรียนโดย ใช้ ICT มาช่วยในการสอน

ถ้าหากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มีนโยบายนำ E-book มาใช้ในการเรียนการสอน ท่านคิดว่าจะตอบคำถามต่อไปนี้ได้หรือไม่อย่างไร
1. มหาวิทยาลัยควรจะมีกลยุทธ์และวิธีการอย่างไรในการที่จะให้นักศึกษาและอาจารย์ได้รับทราบข้อดีและข้อเสียของการใช้ E-book ในการเรียนการสอน
-ควรให้มีการทดลองใช้ในการเรียนการสอนจริง เพื่อให้ได้สัมผัสกับของจริงด้วยตัวเอง จะได้รับรู้ถึงข้อดีและข้อเสียได้ด้วยตัวเอง

2. ถ้าหากว่าท่านได้รับการเลือกเป็นตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ E-book ท่านคิดว่าจะได้อย่างไรถึงจะสามารถทำให้มียอดขายจำนวนมากที่สุด
- เราต้องสร้างกลยุทธ์ ดึงดูดความสนใจจากนักอ่านทั้งหลายก่อน และอธิบายถึงข้อดีทั้งหลายของสินค้าจากนั้นเริ่มโน้มน้าวลูกค้าให้รู้สึกต้องการที่จะได้รับประโยชน์ต่างๆจากสินค้า และอาจมีการจัดทำโปรโมชั่น ต่างๆ เพื่อดึงดูดความสนใจลูกค้า

งานชิ้นที่ 6

1.1 สุริยัน คือ
Suriyan เป็นซอฟต์แวร์ระบบปฏิบัติการที่สามารถใช้งานได้บนเครื่องคอมพิวเตอร์ทั่วไป โดย SIPA เห็นว่าการที่ประชากรในชาติจะต้องใช้ซอฟต์แวร์ระบบปฏิบัติการที่เป็น ซอฟต์แวร์เชิงพานิชนั้น นอกจากจะสิ้นเปลืองและไม่ปลอดภัยแล้ว เราจะไม่สามารถใช้งานได้อย่างยั่งยืนอีกด้วย ทาง SIPA จึงพัฒนาระบบปฏิบัติการ Suriyan ที่เป็นระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์สทั้งระบบขึ้นมาให้ใช้งาน ซึ่งสามารถแก้ไขปัญหาเรื่องดังกล่าวข้างต้นได้อย่างตรงจุด

ข้อดีของการใช้ Soft Ware สุริยัน
- มีความปลอดภัยจากไวรัสสูง
- ไม่มีค่าลิขสิทธิ์ในการใช้งาน
- สามารคัดลองและแจกจ่ายได้
- เป็นระบบปฏิบัติการที่เป็นโอเพนซอร์ส ผู้ใช้สามารถพัฒนาต่อเองได้
- มีจำนวนโปรแกรมให้เลือใช้มากกว่า 4000 โปรแกรม

1.2 จันทรา คือChantra เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สที่ผ่านการคัดเลือก และปรับแต่งให้ใช้งานกับภาษาไทยซึ่งเหมาะสมกับการใช้งานในเมืองไทย มีโปรแกรมทั้งหมด 33 โปรแกรมประยุกต์ โดยมีโปรแกรมสำหรับการทำงานต่าง ๆ อย่างเพียบพร้อม

ตัวอย่างโปรแกรม
- OpenOffice เป็นโปรแกรม Office ทั้ง word, datasheet , spreadsheet
- forefox โปรแกรมท่องอินเตอร์เน็ตคุณภาพสูงที่เปิดให้ใช้กันฟรีๆ
- GIMP โปรแกรมจัดการภาพ เหมือน Photoshop
- และโปรแกรมสำหรับดูหนังฟังเพลง
- 7zip,Audacity,Blender,Celestia,FileZilla,Firefox,Gimp,Inkscape

2. โปรแกรมแอนิเมชั่นที่ SIPA สร้างขึ้น คืออะไร
สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ SIPA สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (Software Industry Promotion Agency) หรือ SIPA จัดตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2546 มีจุดประสงค์คือ-เป็นหน่วยงานหลักในการวางแผนและกำหนดนโยบายพัฒนาอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ของประเทศ-ส่งเสริมพัฒนาอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ของประเทศ-สนับสนุนการค้นคว้าวิจัย การถ่ายทอดเทคโนโลยี และจัดให้มีกฎระเบียบและมาตรการที่จำเป็นต่อการส่งเสริมอุตสาหกรรรมซอฟต์แวร์-สนับสนุนให้เกิดการคุ้มครองด้านทรัพย์สินทางปัญญาด้านซอฟต์แวร์SIPA มีนโยบายในการพัฒนาบุคคลในด้านซอร์ฟแวร์ของไทยและยังสนับสนุน Software ทุกประเภท และยังสนับสนุนองค์กรย่อยต่างในการพัฒนาด้าน Soft ware สิ่งที่เห็นได้ชัดในการทำงานของ Sipa โดยมีการจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีซอฟต์แวร์สมองกลฝังตัว ETSS Institute (Thailand) ร่วมกับสถาบันการศึกษาต่างๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็แสดงให้เห็นถึงนโยบายที่มั่งคงในการพัฒนาประเทศไทยให้สามารถแข่งขันในระดับโลกในด้าน Soft Ware ได้ส่วน Multimedia & Animation นั้น SIPA ก็มีการจัดฝึกอบรมในภาคอุตสาหกรรมรวมทั้งเจาะลึกถึงสถานศึกษาและโครงการที่ SIPA จัดทำขึ้น คือการจัดแข่งขันการแข่งขัน Animation ภายใต้ชื่อว่า “SIPA Animation Contest 2009” กลุ่มเป้าหมายคือกลุ่มนักเรียนนักศึกษา

3. เว็บเกี่ยวกับการสอนภาอังกฤษ
1. http://www.royin.go.th/th/home/index.php สอนเกี่ยวกับหลักเกณฑ์การเขียนคำทับศัพท์ อังกฤษ ไปเป็นภาษาไทย ของราชบัณฑิตยสถาน (เข้าไปแล้วคลิกที่ 'การทับศัพท์' ที่คอลัมน์ซ้ายมือ
2.http://iteslj.org/v/th/ เป็นเว็บ “English-Thai Vocabulary Quizzes. Quizzes to Help You Learn and Review Vocabulary” มีการ test ศัพท์ที่น่าสนุกทีเดียว
3.http://www.geocities.com/tathisri/contents.html เรียนภาษาอังกฤษกับอาจารย์อธิศรี แบบฝึกหัดภาษาอังกฤษ ทั้งการอ่าน การเขียน ไวยากรณ์ คำศัพท์
4.ครูมณี.คอมhttp://www.krumanee.com/
5.http://www.navy.mi.th/dockyard/knowledge.htmการออกเสียงภาษาอังกฤษ โดย พล.ร.อ.ชุมศักดิ์ มัธยมจันทร์

งานชิ้นที่ 5

1. Klowledge is knowing a fact.Wisdom is knowing what to do with that fact.So,please explain how to differ anong Klowledge, Wisdom and Vision.
knowledge (องค์ความรู้)คือ สารสนเทศที่ผ่านกระบวนการคิดเปรียบเทียบเชื่อมโยงกับ
ความรู้อื่น จนเกิดความเข้าใจและนำไปใช้ ประโยชน์ในการสรุปและตัดสินใจใน
สถานการณ์ต่าง ๆ ได้โดยไม่จำกัดช่วงเวลา หรือเป็นสารสนเทศที่ก่อให้เกิดประโยชน์กับ
เรา ในการนำไปใช้งาน

Wisdom (ปัญญา ) คือ ความรู้ที่ฝังอยู่ในตัวคน ก่อให้เกิดประโยชน์ ในการนำไปใช้ คือหลักการพื้นฐานที่ทำให้เข้าใจรูปแบบและตัวแบบต่างๆปัญญาจะพาไปสู่การแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน การเรียนรู้จึงต้องเริ่มจากการเก็บข้อมูล เชื่อมโยงให้เป็นข่าวสาร และก่อให้เกิดความรู้ที่มีรายละเอียด แล้วจึงสังเคราะห์ให้เกิดเป็นปัญญา

Vision (วิสัยทัศน์) คือ ภาพกว้างๆซึ่งผู้นำในหน่วยงานปรารถนาให้องค์การไปสู่สิ่งที่อยากเป็น เป็นแนวคิดหรือมุมมองใหม่เกี่ยวกับสถานภาพองค์การที่พึงปรารถนาในอนาคตซึ่งสามารถสื่อสารให้เกิดความเข้าใจทั่วทั้งองค์การ

2.please go to http://msrivirat.blogspot.com/2009/10/blog-post.html. After reading, please express what is the strategy of entrepreneur.
หลังจากอ่านเรื่อง ผู้ประกอบการจะต้องปรับตัวเพื่อต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลง
กลยุทธ์ของผู้ประกอบการ คือ การปรับตัวให้เข้ากับสภาวการณ์ในปัจจุบัน นั่นก็คือการบูรณาการหลายๆด้านเข้าด้วยกัน ทั้งการจัดสินค้าการขายสินค้าหลายๆอย่างในที่ที่เดียว การหยิบจับสินค้าได้สะดวกมากขึ้นสามารถเลือกสินค้าได้ตามต้องการกลยุทธ์ที่ใช้ในการค้าขายคือการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างคุ้มค่าที่สุด ด้วยระบบการจัดการที่ดี

งานชิ้นที่ 4

Please explain what is the Red Ocean,
the Blue Ocean and the White Ocean strategy?
I'll not able to be teaching on Wed 9 December because..
Have to meet the Mukdahan governers on Dec9.
Also,please express some examples about the Red,
Blue and White Ocean strategy.
See you on Dec 16

• “Red Ocean Strategy กลยุทธ์น่านน้ำสีเลือด” เป็นหนทางหนึ่งที่เคยช่วยให้หลายธุรกิจประสบความสำเร็จ แต่ในความสำเร็จนั้นกลับก่อให้เกิดความรุนแรงในแวดวงธุรกิจการตลาด เพราะด้วยวิถีทางแห่งกลยุทธ์น่านน้ำสีเลือดแล้ว การแข่งขันเพื่อให้ได้มาซึ่ง ความเป็น “เบอร์หนึ่ง” ทางธุรกิจถือเป็นจุดประสงค์หลักของกลยุทธ์นี้ แต่การมุ่งเอาชนะคู่แข่ง เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดที่มากกว่าโดยไม่สนใจสิ่งอื่นใดนั้น นอกจากจะทำให้เกิดการแข่งขันที่ดุเดือดแล้ว ยังมีโอกาสเกิดการบาดเจ็บทางธุรกิจด้วยกันทุกฝ่าย เพราะเหตุนี้จึงมีผู้เปรียบเทียบการแข่งขันด้วยกลยุทธ์ “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน” แบบนี้ว่า ไม่ต่างไปจาก “น่านน้ำสีเลือด” (Red Ocean) สะท้อนให้เห็นว่า เมื่อรบรากันหนักข้อ ต่างฝ่ายทุ่มกำลังเข้าห้ำหั่น ท้องทะเลจะเต็มไปด้วยเลือดแดงฉาน

ตัวอย่าง Red Ocean Strategy เช่น การแข่งขันของยักษ์น้ำอัดลม โค๊ก-เป๊ปซี่ ในตลาดน้ำดำ ซึ่งหาความแตกต่างกันแทบไม่เจอ การแข่งขันในตลาดเครื่องรับโทรทัศน์ ระหว่าง โซนี่-พานาโซนิค-ซัมซุง-แอลจี ที่ไม่มีใครโดดเด่นด้านนวัตกรรมไปกว่ากัน การแข่งขันในตลาดบะหมี่สำเร็จรูป ผงซักฟอก แชมพู รถยนต์ และอีกมากมาย ที่วนไปวนมา กับกลยุทธ์ลดแลกแจกแถม

• “Blue Ocean Strategy กลยุทธ์น่านน้ำสีคราม” เป็นแนวทางดำเนินธุรกิจที่เกิดขึ้นตามมา เพื่อหลีกเลี่ยงการแข่งขันทางการตลาดแบบเดิม กลยุทธ์น่านน้ำสีครามจะไม่แข่งขัน ผลิตสินค้ารูปแบบเดียวกันป้อนสู่ตลาด ไม่เอาชนะกันด้วยสินค้าลอกเลียนแบบ แต่จะเลือกพัฒนาสินค้าของตนให้แหวกแนวไปจากที่มีอยู่ เน้นความเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ล่าสุดที่ไม่เคยมีมาก่อน ใช้ “นวัตกรรมใหม่” และ “ความต่าง” เป็นตัวดึงดูดความสนใจของลูกค้า ซึ่งกลยุทธ์นี้เคยสร้างยอดขายถล่มทลายมาแล้วในสินค้าหลายชนิด
  แต่กลยุทธ์น่านน้ำสีครามก็ทำให้ผู้ดำเนินธุรกิจต้องเหนื่อยกับการคิดค้นผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา เพื่อวิ่งหนีคู่แข่ง ซึ่งนั่นคือการหนีที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ตัวอย่างBlue Ocean Strategy เช่น "บิวเกตต์" ที่สามารถคิดสร้างบริษัทซอฟต์แวร์ขึ้นมา ในขณะที่ชาวโลกยังไม่มีใครรู้จักซอฟ์ตแว์ร์แม้แต่สักคนเดียว จนในที่สุดเขาคือหนึ่งในผู้ที่ทรงพลังระดับโลก

• 
  “White Ocean Strategy กลยุทธ์น่านน้ำสีขาว”การกำหนดพื้นฐานการบริหารองค์กร แบบองค์รวม ครอบคลุมตั้งแต่วิสัยทัศน์ นโยบาย พันธกิจ กลยุทธ์การดำเนินงาน ไปจนถึงแนวทางในการปฏิบัติทุกภาคส่วนขององค์กร ตั้งแต่การบริหารงานบุคคล การตลาดและการขาย การปฏิบัติการ การโฆษณาประชาสัมพันธ์ โดยคำนึงถึงภาพกว้างของ People, Planet, Profit และ Passion เป็นแรงขับเคลื่อนในการบริหารงานทุกภาคส่วน ตั้งแต่พันธกิจ วิสัยทัศน์ นโยบาย การผลิต การบริหาร การตลาด การสื่อสาร การบริหารงานบุคคล ฯลฯ นับจากวันก่อเกิดองค์กร

ตัวอย่างWhite Ocean Strategy เช่น เครือซิเมนต์ไทย (เอสซีจี) กำหนดวิสัยทัศน์ว่าในปี 2558 จะต้องเป็นผู้นำในภูมิภาค ที่มุ่งดำเนินธุรกิจควบคู่กับการเสริมสร้างความเจริญก้าวหน้า อย่างยั่งยืนให้แก่อาเซียน และชุมชนที่เข้าไปดำเนินงาน การก้าวสู่ความยั่งยืน (Sustainable Development) จะครอบคลุมทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ภายใต้กรอบบรรษัทภิบาลที่ดี

งานชิ้นที่ 3

Swot analysis คือ อะไร ท่านคิดว่ามีประโยชน์อย่างไรบ้าง พร้อม ยกตัวอย่าง (กรุณาตอบใน Blog ของท่าน)
SWOT Analysis เป็นการวิเคราะห์สภาพองค์การ หรือหน่วยงานในปัจจุบัน เพื่อค้นหาจุดแข็ง จุดเด่น จุดด้อย หรือสิ่งที่อาจเป็นปัญหาสำคัญในการดำเนินงานสู่สภาพที่ต้องการในอนาคต
SWOT เป็นตัวย่อที่มีความหมายดังนี้
Strengths - จุดแข็งหรือข้อได้เปรียบ
Weaknesses - จุดอ่อนหรือข้อเสียเปรียบ
Opportunities - โอกาสที่จะดำเนินการได้
Threats - อุปสรรค ข้อจำกัด หรือปัจจัยที่คุกคามการดำเนินงานขององค์การ
หลักการสำคัญของ SWOT ก็คือการวิเคราะห์โดยการสำรวจจากสภาพการณ์ 2 ด้าน คือ สภาพการณ์ภายในและสภาพการณ์ภายนอก ดังนั้นการวิเคราะห์ SWOT จึงเรียกได้ว่าเป็นการวิเคราะห์สภาพการณ์ (Situation Analysis) ซึ่งเป็นการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน เพื่อให้รู้ตนเอง (รู้เรา) รู้จักสภาพแวดล้อม (รู้เขา) ชัดเจน และวิเคราะห์โอกาส-อุปสรรค การวิเคราะห์ปัจจัยต่าง ๆ ทั้งภายนอกและภายในองค์กร ซึ่งจะช่วยให้ผู้บริหารขององค์กรทราบถึงการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายนอกองค์กร ทั้งสิ่งที่ได้เกิดขึ้นแล้วและแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงในอนาคต รวมทั้งผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ที่มีต่อองค์กรธุรกิจ และจุดแข็ง จุดอ่อน และความสามารถด้านต่าง ๆ ที่องค์กรมีอยู่ ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการกำหนดวิสัยทัศน์ การกำหนดกลยุทธ์และการดำเนินตามกลยุทธ์ขององค์กรระดับองค์กรที่เหมาะสมต่อไป

ประโยชน์ของการวิเคราะห์ SWOT
การวิเคราะห์ SWOT เป็นการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมต่าง ๆ ทั้งภายนอกและภายในองค์กร ซึ่งจะช่วยให้เรากำหนดวิสัยทัศน์ กำหนดกลยุทธ์ เพื่อให้องค์กรนั้นๆ เกิดการพัฒนาได้ในทางที่เหมาะสม
ตัวอย่าง การวิเคราะห์ SWOT การทำธุรกิจขายของในเวป
Strengths - ลูกค้าได้รับความสะดวกสบาย
Weaknesses - อาจขาดความน่าเชื่อถือเพราะเป็นธุรกิจออนไลน์
Opportunities - ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ,ยุคสมัย
Threats - กฎหมายในปัจจุบันกับการทำธุรกิจ ecommerce

กิจกรรมช้าง ท่านมีกลยุทย์ในการทำอย่างไร จงบอกขั้นตอน พร้อมอธิบายว่าท่านจะประยุกต์ดังกล่าว กับเรื่องอะไร เพราะเหตุใด (ตอบใน Blog ของท่าน)
ขั้นตอน
1.ประชุมกันในกลุ่มเพื่อหาวิธีที่จะนำวัสดุ ที่ได้มาไปใช้อย่างไร
2.วางแผน
3.ลงมือปฏิบัติ
4.เมื่อทำช้างเสร็จแล้วก็ทำการตกแต่งเล็กน้อยให้เหมือนช้าง

จากกิจกรรมนี้จะประยุกต์กับเรื่อง การใช้ชีวิตในประจำวันเพราะจะใช้ในการแก้ไขสถานการณ์เร่งด่วน หรืออาจใช้ในเวลาทำงานต่างๆ เพื่อจะได้ช่วยให้งานเหล่านั้น บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้

งานที่ 2

1. อ่านบทความ เรื่อง เรื่องการประยุกต์ใช้เครือข่ายสังคมคอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนการสอน แล้วมีความคิดเห็นดังนี้
การนำเครือข่ายสังคมคอมพิวเตอร์มาประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีนั้น มีประโยชน์อย่างมากเพราะ
1.ทำให้มีความสะดวกรวดเร็วในระหว่างการติดต่อสื่อสารกันระหว่างอาจารย์ผู้สอนกับนักศึกษา
2.ลดปริมาณเอกสาร (กระดาษ) ที่ต้องใช้ในระหว่างการเรียนการสอนได้มาก
3. เป็นเครื่องมือจัดการเอกสารและข้อมูลต่างๆ ที่จำเป็นต้องใช้
4.เป็นเครื่องมือสื่อสารประชาสัมพันธ์ด้วยระบบอินเตอร์เน็ต ที่จะสามารถสื่อสารถึงผู้รับได้เร็วขึ้น ทำให้ระยะเวลาในการส่งสารน้อยลง
5.ทำให้เป็นการประหยัดงบประมาณของมหาวิทยาลัยด้วย

2.อ่านแผนแม่บทฉบับที่ 2 ที่ประกาศ พ.ศ. 2512-2516 แล้วให้เขียนเสนอโครงการว่าจะทำโครงการอะไรให้สอดคล้องกับแปน ICT ดังกล่าว
โครงการที่นำเสนอคือ โครงการ ICT กว้างไกลประเทคไทยก้าวหน้า

โครงการนี้ จะเป็นการขยายโอกาศให้แก่ชนบทที่ห่างไกล ให้มีความก้าวหน้าทันตามเทคโนโลยี ให้มีการเปิดใช้งานระบบอินเตอร์เนท เพื่อให้ผู้คนในชนบทที่ห่างไกลได้รู้จักโลกที่กว้างไกลได้เรียนรู้และได้รับข้อมูลข่าวสารทันตามเหตุการณ์ เพื่อจะได้เกิดการเรียนรู้ที่กว้างขวางมากขึ้นกว่าเรียนในห้องเรียนปกติ

งานชิ้นที่ 1

1.ให้นักศึกษาวิเคราะห์จุดเด่น จุดด้อย(จุดควรพัฒนา)ด้าน ICT ของ ม.อุบลฯพร้อมเสนอข้อแนะนำด้าน ICT

จุดเด่น
1.ระบบลงทะเบียนใช้งานง่าย
2.มีระบบเครือข่ายภายในพื้นที่สถานศึกษา
3.มีระบบการสอนแบบ E-learning ทำให้ทบทวนเนื้อหาและส่งงานได้สะดวก
4.สามารถรับรู้ข้อมูลข่าวสารต่างๆผ่านเว็บและซิมของมหาวิทยาลัยได้
5.ระบบมีความประสิทธิภาพสูงรองรับกับกับนักศึกษาจำนวนมาก
6.มีการส่งเสริมและให้ความรู้แก่นักศึกษาด้าน ICT อยู่เรื่อยๆ ทำให้นักศึกษามีความรู้ใหม่ๆอยู่เรื่อยๆ
7.มีศูนย์บริการเครื่องคอมพิวเตอร์ของมหาลัย
8.มีเครื่องมือการเรียนการสอนที่ทันสมัย เช่น คอมพิวเตอร์ เป็นต้น
9.มีอาจารย์คอยให้คำปรึกษา ที่มีความรู้ความสามรถทางด้าน ICT สูง
10.ค้นหาข้อมูลได้รวดเร็ว



จุดด้อย
1.ระบบลงทะเบียนออนไลน์เมื่อมีการผิดพลาดแล้วจะติดต่อแก้ไขข้อมูลอยากมาก
2.อยากให้การใช้งาน internetที่เร็วขึ้น
3.การเข้าถึงข้อมูลส่วนตัวของนักศึกษาสามารถเข้าถึงได้หลายทางทำให้ข้อมมูลไม่มีความปลอกภัย
4.อุปกรณ์ทางคอมพิวเตอร์มีเครื่องที่ชำรุดอยู่หลายเครื่องควรมีการดูแลให้เพิ่มขึ้น อุปกรณ์ยังมีจำนวนไม่เพียงพอต่อการใช้งาน
5.การติดต่อแบบไร้สาย ( Wireless)ไม่ครอบคลุมพื้นที่ทำให้ไม่สะดวกแก่การติดต่อ
6.ระบบของ มหาลัยยังไม่ค่อยสมบูรณ์
7.ระบบ reg มักมีปัญหาเวลาลงทะเบียน เข้าถึงข้อมูลได้ช้า error บ่อยด้วย
8.ระบบ reg ที่ใช้ในการลงทะเบียนปิดให้ลงทะเบียนเร็วเกินไปทั้งๆที่ยังอยู่ในช่วงการเพิ่มและการถอนอยู่
9.ซอฟแวร์ส่วนมากที่ใช้ในการสอนมักเป็นซอฟแวร์ที่มีลิขสิทธ์
10.มหาวิทยาลัยยังจำกัดความเร็วระบบอินเทอร์เน็ตในบางแห่ง


ข้อแนะนำด้าน ICT
1.ควรเพิ่มจำนวนเครื่องคอมพิวเตอร์ให้เพียงพอต่อความต้องการของนักศึกษา
2.ควรปรับปรุงซ่อมแซมคอมพิวเตอร์ที่ชำรุด หรืออุปกรณ์ต่างๆ
3.ควรนำใช้ซอฟแวร์ที่ถูกลิขสิทธ์ในการเรียนการสอน
4.เพิ่มฐานข้อมูลในการรองรับข้อมูลของระบบ Reg
5.เพิ่มระบบความปลอดภัยในการเข้าถึงข้อมูล
6.ขยายช่องทางการเข้าใช้งานระบบในเวลาเดียวกันให้สามารถใช้งานได้หลาย User มากขึ้น
7.เพิ่มประสิทธิภาพของคอมพิวเตอร์
8.น่าจะเพิ่มระยะเวลาการเข้าใช้งานคอมพิวเตอร์ในสำนักคอมพิวเตอร์ให้นานกว่านี้
9.ควรจัดตั้งบุคคลากรมาดูแลเครื่องคอมพิวเตอร์
10.เพิ่มระบบที่สามารถตรวจสอบการเข้าใช้งานระบบ เพื่อตรวจสอบการใช้งานของบุคคลผู้นั้น

2.กลยุทธ์ หรือ Strategic คือ
กลยุทธ์ หรือ Strategic คือ การวางแผนรวมหรือแผนทั้งหมดสำหรับอนาคตขององค์กร ซึ่งมีรูปแบบความต่อเนื่องและเป็นกระบวนที่ดำเนินไปอย่างไม่หยุดยั้งโดยผู้บริหารระดับสูงและผู้เชี่ยวชาญที่เหมาะสม

ในใจเรา

ตอนที่ 26

ที่คอนโดของพินิจนัย หลังจากที่กลับมาจากงาน ก็นั่งดื่มเหล้าอย่างหนักคนเดียว พลางคิดถึงเหตุการณ์ที่เขาและศรารันพูดกัน
“ คุณเป็นเพื่อนกับเพลิงเพชร ผู้หญิงที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิต”
“ ที่คุณเกลียดเพชร เพราะว่าเขาแย่งคนที่คุณรักไป ใช่มั้ย! แม้กระทั่งตอนนี้ คุณเองก็ยังรักนายรติอยู่”
“ ถ้าไม่มียัยนั่น! ป่านนี้ฉันคงมีความสุขกับพี่รติไปแล้ว”

พินิจนัยโมโหปาแก้วเหล้าลงพื้น
“ ศรา! คุณยังรักนายนั่นอยู่หรือเปล่า คุณไม่เคยมีผมอยู่ในหัวใจเลยใช่มั้ย” เขาเจ็บปวดมาก ในชีวิตนี้เขายังไม่เคยคิดจะรักใครด้วยซ้ำ แต่เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขารู้จักคำนี้
ทันใดนั้น มือถือของเขาก็ดังขึ้น เขาไม่อยากจะรับมันเลย แต่เมื่อเห็นชื่อคนโทรมาก็ยอมรับสาย
“ มีอะไรเหรอเพชร”
มีเสียงร้องไห้ของหญิงสาว ทำให้ชายหนุ่มแปลกใจ
“ เพชร คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
“ นัย …… คือเพชร….มีเรื่องอยากจะพูดกับนัย” เธอยังคงร้องไห้
“ เรื่องอะไร” พินิจนัยสงสัย
“ เกี่ยวกับศรารันและก็คุณรติ” เท่านั้นแหล่ะ ยิ่งทำให้พินิจนัยอยากรู้
“ สองคนนั้นทำไม!” ถ้าพินิจนัยได้เห็นหน้าของเพลิงเพชรตอนนี้ คงจะเห็นว่าเธอลอบยิ้มอยู่ แต่ทำเป็นเสียงเศร้า
“พูดทางนี้ คงไม่สะดวก เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เราพบกันได้มั้ย” เมื่อนัดแนะกันเรียบร้อยก็วางสายไป

เพลิงเพชรหัวเราะออกมา ชิดจันทร์มองหน้าเพื่อนของเธอ สองสาวอยู่ในห้องนอนของคอนโดชิดจันทร์
“ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเรื่องนี้จะมีนัย มาเกี่ยวข้องด้วย” ชิดจันทร์พูด
“ ถ้าเลือกได้ ฉันก็ไม่อยากให้เขามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน โดยเฉพาะกับนังศรา!” เมื่อพูดถึงชื่อศรารัน แววตาของเธอมีแต่แววเกลียดชัง
“ แล้วแกจะทำยังงัย” ชิดจันทร์ถาม
“ ฉันต้องการให้นัย เกลียดมัน เหมือนที่ฉันเกลียด และฉันจะต้องเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารในสายตา ของเขา”
“ แก จะทำคล้ายๆกับตอนที่แย่งคุณรติมาจากยัยศรา งั้นเหรอ”
“ ใช่! แต่มันต่างตรงที่ว่า…….” เพลิงเพชรยังพูดไม่ทันจบ ชิดจันทร์ก็แทรกขึ้น
“ กับคุณรติ แกแย่งเขามาโดยที่แกไม่ได้รักเขาเลย ส่วนนัย แกรักเขา แล้วก็รักมาก! จนไม่อยากให้ใครได้นัยไป ฉันพูดถูกมั้ย”
เพลิงเพชรมองหน้าชิดจันทร์
“ เก่งมาก ยัยพลอย สมกับเป็นเพื่อนรักของฉัน!”
“แล้วแก คิดว่านัย รู้สึกอย่างไรกับยัยศรา เพราะที่แกเล่าให้ฉันฟัง ว่าตลอดเวลาที่แม่นั่น หายไป ก็ไปรู้จักกับนัย” ตรงนี้แหละที่เพลิงเพชรกลัวที่สุด
“ ไม่ว่าอย่างงัยก็ตาม ฉันไม่มีวันยอมให้นัยรักแม่นั่นหรอก!” เพลิงเพชรพูดอย่างจริงจัง
“ แล้วคุณรติล่ะ แกจะทำยังงัย” ชิดจันมร์ถาม
“ เขาหมดประโยชน์แล้วล่ะ ยัยศราไม่ได้รักเขาแล้ว เพราะฉะนั้น ฉันจะบอกเลิกเขา ก่อนที่จะไปพบกับนัย”
…………………………………
ช่วงพักเที่ยง เพลิงเพชรออกมาทานข้าวกับรติ ที่ใบหน้าของเขาตอนนี้ไม่มีรอยยิ้มแม้แต่น้อย เพลิงเพชรสังเกตเห็นตั้งแต่หลังเลิกงานเลี้ยงเมื่อวาน ตอนที่มาส่งเธอที่คอนโด เขาแทบไม่พูดอะไรเลย มองเธออย่างห่างเหิน
“ คุณ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เพลิงเพชรสงสัย
“เปล่า” เขาตอบสั้นๆ เพลิงเพชรแอบทำหน้าเบื่อหน่าย
“ เพชรมีเรื่องอยากจะพูดกับคุณค่ะ” รติยังคงนิ่ง เพลิงเพชรพูดต่อ
“ เพชรว่า เราไม่เหมาะสมกันหรอกค่ะ ตลอดเวลาที่เพชรคบกับคุณ เพชรรู้สึกผิดตลอด ที่เป็นต้นเหตุให้ น้องศราต้องเจ็บปวด รวมถึงคุณพ่อที่ต้องมา ผิดหวังในตัวเพชร ทางที่ดี เราสองคนเลิกคบกันเถอะค่ะ แล้วมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” เพลิงเพชรตีหน้าเศร้า รติมองหน้าเธอนิ่งๆ ถ้าเขาไม่ได้ยินเธอพูดกับศรารันเมื่อคืน เขาคงจะเชื่อเธอสนิท ผู้หญิงคนนี้ช่างร้ายกาจจริงๆ!
“ ผมว่าคุณ มาสำนึกช้าเกินไปหน่อยมั้ง! ถ้าคุณคิดว่าเราไม่เหมาะสมกันตั้งแต่แรก คุณก็ไม่ควรโผล่ไปที่งานแต่งงานของผมกับศรา ผมรู้ว่ว่าผมมันโง่! เป็นผู้ชายที่โลเล มันจึงกลายเป็นเครื่องมือ ให้คุณทำร้ายจิตใจของศรา ทำร้ายความรู้สึกคุณพ่อของคุณ!” รติพูดอย่างเหลืออด
เพลิงเพชรตกใจที่รติรู้ทันเธอ
“ คุณ! พูดเรื่องอะไรของคุณ ศราฟ้องคุณงั้นเหรอ”
“ หยุดเล่นละคร เสแสร้งสักที ผมไม่ยอมหลงกลคุณอีกแล้ว ผู้หญิงร้ายกาจอย่างคุณ ผมแทบไม่อยากจะเห็นหน้าคุณอีก” รติพูดแค่นั้นก็ลุกออกจากร้านไป เพลิงเพชรรู้สึกเสียหน้าและเจ็บใจ

………………………..
ช่วงเย็นพินิจนัยมานั่งรอเพลิงเพชร ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง สักพักหญิงสาวก็เดินเข้ามา พร้อมใบหน้าที่เศร้า
“ รอนานมั้ย นัย” เพลิงเพชรทัก
“ ไม่นานหรอก สั่งอาหารก่อนสิ” เมื่อสั่งอาหารเสร็จ พินิจนัยก็เริ่มพูด
“ เพชรมีอะไรที่อยากจะบอกนัยหรือเปล่า”
เพลิงเพชรตีหน้าเศร้า
“เพชรมีเรื่องอยากจะบอกนัย คือ จริงๆแล้ว เพชรเป็นพี่สาวต่างแม่ของศรา เพชรเองก็รู้ เมื่อไม่นานนี้เอง จากลุงภาค พ่อของเพชรไม่เคยอยากให้เพชรเกิดมาเลย เขาทิ้งแม่ของเพชรไปแต่งงานกับแม่ของศรา สร้างความเจ็บช้ำให้กับแม่ของเพชรมาก นัยรู้มั้ย ว่าตั้งแต่เพชรจำความได้ เพชรไม่เคยเห็นแม่ยิ้มเลย จนถึงวันสุดท้ายของชีวิตท่าน” น้ำตาของเพลิงเพชรเริ่มไหล พินิจนัยรู้สึกเห็นใจ
“ แล้วเรื่องคุณรติ ทำไมเขาถึงกลายมาเป็นแฟนเพชรล่ะ เท่าที่นัยทราบ เขาเป็นคนรักของศรา”
เขาไม่อยากจะพูดประโยคนี้เลย
“ ความจริงแล้ว เพชรกับคุณรติ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันหรอกค่ะ แต่ที่เราต้องบอกใครๆว่าเราเป็นแฟนกัน เพียงเพราะว่า ตอนนั้นคุณรติไม่แน่ใจในตัวศรา เขาทนพฤติกรรมที่เอาแต่ใจ
ของศราไม่ได้ นัยรู้มั้ย ว่าตลอดเวลาที่เพชรเข้าไปอยู่บ้านเดียวกับศรา เพชรอึดอัดใจมาก ศราคอยแต่พูดจาเหน็บแนมเพชรตลอด จนเพชรทนไม่ได้ต้องไปอยู่กับพลอย ตอนนั้นคุณรติก็เอือมระอากับนิสัยของศรา เพราะเธอชอบตามหึงหวงคุณรติกับเพชร คุณรติจึงอยากจะปลีกตัวออกจากศรา ด้วยการแกล้งคบกับเพชร……………แต่ ตอนนี้” เพลิงเพชรเว้นพูด
“ ทำไม” พินิจนัยถาม
“ คุณรติรู้ว่าศรา ยังรักเขาอยู่ และรักเขามาก เขาจึงคิดอยากจะกลับไปคบกับศราอีกครั้ง ” เพลิงเพชรแกล้งเน้นพูด ตอนนี้แววตาของพินิจนัยมีความไม่พอใจ
“ แต่ที่เพชรเครียดและไม่สบายใจ คือเพชรกลัวว่านัยจะมองเพชรเป็นคนไม่ดี แย่งคนรักของน้องสาวตัวเอง เพชรอยากให้นัยรับรู้เอาไว้ ว่าถึงแม้ศราจะเป็นน้องสาวต่างแม่ แต่เพชรก็รักเธอ ไม่เคยคิดร้ายกับเธอเลย” เพลิงเพชรเสแสร้ง เจ้าบทบาทที่สุด
“ผมไม่มีทางมองเพชร เป็นคนไม่ดีหรอก ยังงัยเราก็เป็นเพื่อนกัน” พินิจนัยพูด เพลิงเพชรแอบหงุดหงิดกับประโยคหลัง
…………………………………
ตกดึก ศรารันนอนพลิกตัวไปมา เธอนอนไม่หลับ คิดมากในหลายๆเรื่อง โดยเฉพาะเกี่ยวกับพินิจนัย เธออยากรู้ว่าพินิจนัยคิดยังงัยกับเพลิงเพชร แต่ที่รู้แน่ๆเพลิงเพชรคิดกับพินิจนัยเกินเพื่อนแน่
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ศรารันก็ยิ้มออกมา
“ หึ! ฉันว่า ฉันรู้จุดอ่อนของเธอแล้ว ยัยเพลิงเพชร!”
เสียงโทรศัพท์ในห้องดังขึ้น
“ ฮัลโหล” เธอกรอกเสียงลงไป
“ ศรา……..” เสียงนี้ทำเอาเธอนิ่ง
“ พี่รู้นะว่า สิ่งที่พี่ทำมันผิดมาก แต่ตอนนี้พี่รู้แล้ว ว่าจริงๆแล้ว เพลิงเพชรใช้พี่เป็นเครื่องมือในการทำร้ายจิตใจของศรา พี่เลิกยุ่งกับเขาแล้ว ศราให้อภัยพี่ได้มั้ยครับ” น้ำเสียงของเขาฟังดูเศร้า
“ ความจริงแล้ว ถ้าพี่รติ มีความหนักแน่นในเรื่องของความรู้สึก พี่ก็คงไม่ถูกหลอกใช้เป็นเครื่องมือได้หรอกค่ะ ถ้าจะโทษใคร พี่ควรจะโทษตัวเองนะคะ ที่ไม่หนักแน่นพอ ในเรื่องความรัก!”
ศรารันพูดเสียงนิ่งๆ ทำเอารติพูดไม่ถูก พยายามกั้นน้ำตาเอาไว้
“ พี่……..แค่อยากจะบอกว่า…. พี่…ขอโทษครับ…..” รติวางสายไปอย่างเสียใจ
ศรารันเองก็เจ็บลึกๆภายในใจเหมือนกัน เพราะอย่างน้อย รติ ก็คือคนที่เธอเคยรักมากที่สุด อยู่ๆน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา แม้ว่าพยายามจะกั้นไว้
………………….

ในใจเรา

ตอนที่ 25

ศรารันมองอยู่สักพัก แล้วก็เดินเข้าไปในงานด้วยความหมั่นไส้
“ อีตาบ้า! รู้จักกับยัยเพลิงเพชรได้งัยกัน” ศรารันแอบบ่นอยู่คนเดียว

เพลิงเพชรเดินเข้ามาในงานพร้อมกับพินิจนัย เพราะถึงช่วงเวลาที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว ต้องขึ้นเวทีพูดความในใจ พิธีกรกล่าวต้อนรับเจ้าบ่าวเจ้าสาว ขึ้นบ่นเวที แขกในงานปรบมือต้อนรับเสียงดัง
“ ก่อนอื่นผมต้องขอขอบคุณ แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ที่มาร่วมงาน วันสำคัญของเราทั้งสองคน วันนี้ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต ผมขอสัญญาว่าจะดูแล คุณกานต์ไปตลอดชีวิตของผม เพราะว่าผม รักเธอครับ” ตรีทัพพูดอย่างมีความสุข แขกในงานต่างยินดีไปด้วย ศรารันยืนมองอย่างยินดีไปด้วย ครั้งหนึ่ง เธอก็เกือบจะมีความสุขแบบนี้แล้ว เธอแอบมองไปทางรติ และรติก็มองมาทางเธอเช่นกัน
พินิจนัยชำเลือง มองทั้งคู่ และคิดไปเองว่าศรารัน คงยังมีใจให้กับรติแน่ๆ
เมื่อบนเวที เจ้าบ่าวเจ้าสาวพูดจบ ก็มีการตัดเค้ก จากนั้นก็มีการเปิดฟอร์ เต้นรำของคู่บ่าวสาว และเชิญแขกในงานร่วมเต้นรำด้วย
รติเดินเข้าไปหาเพลิงเพชรที่ตอนนี้ยืนอยู่กับพินิจนัย
“เพลิงเพชร คุณอยากจะเต้นรำมั้ย” รติเอ่ยถาม อย่างไรเขาก็ต้องให้เกียรติเพลิงเพชร
เพลิงเพชรมองมาทางพินิจนัยแวบหนึ่ง ใจจริงเธออยากจะเต้นรำกับพินิจนัย แต่ติดที่ต้องการจะแกล้งศรารัน เพราะเธอคิดว่า ศรารันคงยังรักรติอยู่แน่ๆ
“ ก็ได้ค่ะ เออ เดี๋ยวเพชรว่า เพชรแนะนำ ให้คุณทั้งสอง รู้จักกันก่อนดีกว่าค่ะ คุณรติคะ นี่พินิจนัย เพื่อนของเพชรค่ะ ส่วนนี่ คุณรติ เออ…………. แฟนเพชรเองค่ะ” เพลิงเพชรลำบากใจไม่น้อยที่ต้องแนะนำแบบนี้ แต่เพื่อความแค้นส่วนตัว เธอจึงยอม
พินิจนัยตกใจ ที่ได้ยินประโยคนี้ งั้นก็หมายความว่า เพลิงเพชร อาจจะเป็น พี่สาวต่างมารดาของศรารัน เพราะที่เขาทราบ เพลิงเพชรอยู่กับลุงและป้า ตั้งแต่เด็ก ส่วนเรื่องพ่อแม่ เธอแทบไม่เคยเล่าเลย
เมื่อเพลิงเพชรกับรติเดินออกไปเต้นรำ ศรารันก็มองเห็นทั้งคู่ เพลิงเพชรมองมาทางเธออย่างเยาะเย้ย ศรารันรู้สึกเซ็งๆ พินิจนัยเดินมาทางด้านหลังของเธอ
“ อิจฉาเขาหรืองัย” พินิจนัยพูดเสียงนิ่งๆ
ศรารันหันกลับมามองคนพูด
“ พูดอะไรของคุณ” ศรารันคิ้วขมวด
“ ผู้ชาย คนที่ชื่อรติ คืออดีตคนรักของคุณ ใช่มั้ย”
ศรารันนิ่งสักพัก ก่อนตอบ “ ใช่! คุณรู้ได้อย่างงัย หรือว่ามีคนบอก” ศรารันมองไปที่เพลิงเพชร ที่ตอนนี้เธอเองก็มองมาที่ ศรารัน กับพินิจนัยอย่างสงสัย
“ เอาเป็นว่า ผมรู้ละกัน” ศรารันมองหน้าเขา ก่อนจะตัดสินใจถาม
“ คุณ รู้จัก กับเพลิงเพชรด้วยเหรอคะ” เธอถามเสียงแข็ง
“ ครับ ผมกับเพชร เป็นเพื่อนสนิทกัน ตอนเรียนมหาวิทยาลัย” พินิจนัยตอบ ศรารันได้ยินคำตอบ ทำให้สายตาของเธอเปลี่ยนไป มองเขาอย่างห่างเหิน เธอเริ่มไม่แน่ใจในตัวพินิจนัย ว่าเขาได้ร่วมมือกับเพลิงเพชรหรือเปล่า ศรารันทำอะไรแทบไม่ถูก
“ คุณเป็นเพื่อนกับเพลิงเพชร ผู้หญิงที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิต” ศรารันพูดเสียงแข็ง
พินิจนัยมองหน้าเธออย่างนิ่งๆ
“ ที่คุณเกลียดเพชร เพราะว่าเขาแย่งคนที่คุณรักไป ใช่มั้ย! แม้กระทั่งตอนนี้ คุณเองก็ยังรักนายรติอยู่” พินิจนัยเองก็เริ่มพูดเสียงเครียด ศรารันเริ่มโมโห ทำไมเขาถึงพูดจาเข้าข้างเพลิงเพชรแบบนี้ หรือเขาคิดกับเพลิงเพชรเกินเพื่อน ด้วยความโมโห ศรารันจึงพูด
“ ถ้าไม่มียัยนั่น! ป่านนี้ฉันคงมีความสุขกับพี่รติไปแล้ว” คำพูดนี้ ทำเอาพินิจนัยเจ็บปวดภายในหัวใจ ศรารันเองก็รู้สึกผิด แต่ด้วยความอคติ เธอจึงจะเดินหนีออกไป แต่พินิจนัยจับแขนเธอไว้
“ คุณ รู้สึกแบบนั้นจริงๆเหรอ” แววตาของพินิจนัยเจ็บปวดมาก ศรารันแทบไม่อยากเห็นแววตาที่เศร้าของเขา
“ ฉัน….” เธอพูดอะไรไม่ออก จังหวะนี้เอง มีชายหนุ่มหน้าตาดีอีกคนเข้ามาขอ เต้นรำกับศรารัน
“ ขอโทษนะครับ ให้เกียรติเต้นรำ กับผมสักเพลงได้มั้ยครับ”
ศรารันลังเล
“ ไม่ได้หรอกครับ ผมขอเธอเต้นรำกับผมแล้ว” พินิจนัยพูดนิ่งๆ ชายคนนั้นจึงออกไป
“ เต้นรำกับผมสักหน่อยได้มั้ย หวังว่าคงไม่ฝืนใจของคุณจนเกินไป” พินิจนัยพูด
ศรารันมองค้อนนิดหนึ่ง ก่อนจะยอมเต้นรำ
ทั้งคู่ออกไปเต้นรำ ท่ามกลางการถูกจับตามองของหลายๆคน รวมทั้งรติและเพลิงเพชร โดยเฉพาะเพลิงเพชร ซึ่งแสดงออกทางแววตาอย่างเห็นได้ชัด ว่าไม่พอใจ รติมองเธอ
“ ดูท่าทางคุณไม่ค่อยพอใจเลยนะ ที่เห็นศราเต้นรำกับเพื่อนของคุณ”
“ เปล่านี่คะ” เพลิงเพชรรีบทำหน้าปกติ แต่สายตาก็มิวายชำเลืองมองไปทางสองคนนั้นตลอด

ระหว่างที่พินิจนัยเต้นรำกับ ศรารัน เขาก็พูดจาแขวะศรารันตลอด
“ คงนึกเสียดายล่ะสิ ที่คนที่เต้นรำคู่คุณไม่ใช่นายรติ” ศรารันทำหน้าเบื่อหน่าย
“ ก็ทำนองนั้น” ศรารันพูดอย่างฉุนๆ
“ คุณเองก็คงอยากจะเต้นรำ คู่กับยัยเพลิงเพชรล่ะสิ”
“ใช่! ผมกับเพชรสนิทกันมาก” พินิจนัยพูดประชด ศรารันรู้สึกไม่พอใจ พยายามจะดันตัวเขาออกไป แต่พินิจนัยดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ เรียกได้ว่ากอดแนบชิดก็ว่าได้
“นี่คุณนัย! ปล่อยฉัน เดี๋ยวนี้นะ คุณไม่มีสิทธิ์ มาทำกับฉันแบบนี้ บ้าหรือเปล่า!” ศรารันโมโหพยายามดิ้นให้หลุด แต่เขาก็ยิ่งกระชับใกล้มากยิ่งขึ้น
“ ทำไม! กลัวใครเห็นเหรอ” พินิจนัยพูด หน้าจะชนกับศรารันอยู่แล้ว ส่วนเธอก็พยายามจะเบี่ยงหลบ จนสามารถหลุดจากอ้อมกอดของเขาได้ แล้วรีบวิ่งหนีไป เพลิงเพชรที่จับตาอยู่ ยิ่งสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสอง
“ คุณรติคะ เพชรรู้สึกปวดหัวนิดหน่อย ขอไปนั่งพักข้างนอกนะคะ”
“ ให้ผมพาคุณไปมั้ยครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ” เพลิงเพชรรีบพูด แล้วเดินออกไป

………………………………….
แถวลานจอดรถ ศรารันเดินมาที่รถ เธออยากจะกลับบ้านแล้ว ตอนนี้เธอหงุดหงิดมาก โดยเฉพาะเรื่องพินิจนัย เขาเป็นเพื่อนหรือไม่แน่อาจจะเป็นยิ่งกว่านั้นกับยัยเพลิงเพชร
ระหว่างที่จะเปิดประตูรถ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“ จะกลับแล้วหรือจ้ะ น้องรัก!” เพลิงเพชรพูดยิ้มๆ ศรารันหันจำเสียงได้ หน้าเปลี่ยนทันที กลับมามองอย่างไม่เป็นมิตร
“ ตรงนี้ไม่มีใครอยู่ หยุดกระแดะ พูดจาเป็นคนดีสักที ฉันฟังแล้วอยากจะอ้วก!” ศรารันพูดเสียงแข็ง เพลิงเพชรยังปั้นหน้ายิ้ม
“ แหม นึกว่าจะไม่ได้เห็นหน้าซะแล้ว เห็นได้ข่าวว่า พยายามจะฆ่าตัวตายด้วยเหรอ น่าเสียดาย
ที่ไม่ตายสมใจอยาก” ศรารันแทบไม่อยากจะมองหน้าคนตรงหน้าเธอ เพลิงเพชรยังคงพูดต่อ
“ ความจริง ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะบอกเธอไว้ เกี่ยวกับคุณรติ ……… จริงๆแล้วเนี่ย ฉันไม่เคยรักเขาเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ที่ฉันต้องเข้าใกล้เขา ก็เพราะเธอนั่นแหล่ะ เห็นว่ารักเขามาก ฉันไม่คิดเลยนะ ว่าเขาจะมารักฉัน ถึงขนาดทิ้งเธอในวันแต่งงาน น่าสมเพชจริงๆเลย” เพลิงเพชรพูดอย่างสะใจ
“ แสดงว่าที่เธอทำไปทั้งหมด เพียงเพราะต้องการแก้แค้นฉัน!” ศรารันพูดนิ่งๆ
“ใช่! ฉันอยากให้แก ได้รับความเจ็บปวดบ้าง ว่ามันรู้สึกอย่างไร” เพลิงเพชรพูดอย่างแค้นเคือง
ศรารันมองอย่างสมเพช
“ ความจริงฉันก็อยากจะสงสารเธอนะ ที่เกิดมาด้วยความไม่ตั้งใจของพ่อ! แถมแม่ก็เหมือนคนบ้า เธอคงจะเจ็บปวด จึงต้องมาแก้แค้น ……….. แต่ฉันขอบอกเธอไว้ตรงนี้เลยว่า เธอทำร้ายจิตใจฉันได้เพียงครั้งเดียว ต่อไปนี้ จะไม่มีอะไรมาทำร้ายความรู้สึกของฉันได้อีก ผู้ชายที่ชื่อรติ ไม่ได้อยู่ในหัวใจของฉันอีกต่อไป!” ศรารันตรอกกลับ จนเพลิงเพชรโมโห
“ แก! นังศรารัน! ถ้าแกไม่รักคุณรติ แล้วแกรักใคร” เพลิงเพชรระแวง กลัวจะเป็นอย่างที่คิด
“ ฉันไม่มีความจำเป็นต้องบอกเธอ แต่ เอ๊ะ! เธอบอกฉันว่า เธอไม่ได้รักพี่รติ หรือว่าเธอมีคนที่เธอรักอยู่แล้ว หวังว่า คงไม่ใช่คุณนัยนะ” ศรารันแกล้งพูดไปงั้นเอง แต่สายตาของเพลิงเพชรระแวงหนัก รีบพูดสวน
“ แกรู้จัก นัยได้อย่างงัย!” เท่านั้นแหล่ะ ศรารันก็เดาได้ทันทีว่าเพลิงเพชรคิดอย่างไรกับพินิจนัย
ศรารันยิ้มออกมาอย่างเยาะเย้ย
“ ต้องขอบคุณเธอสินะ ที่เป็นคนผลักฉัน ให้ไปรู้จักกับเขา ในช่วงเวลาที่ฉันกำลังผิดหวังในความรัก มันคงเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิตมั้ง ที่ให้เขามาดูแลฉัน จนฉันตัดใจจากพี่รติได้”
“ นังศรา!” เพลิงเพชรแทบกรี๊ด ศรารันหัวเราะออกมา แล้วก็เดินหันหลังเปิดประตูขึ้นรถ แล้วขับออกไป เพลิงเพชร มองตามอย่างโกธรแค้น ทำไมเรื่องถึงเป็นอย่างนี้! ทำไม! การสนทนาทั้งหมดของสองสาว รติที่แอบยืนอยู่ใกล้ๆ ได้ยินทั้งหมด เขาตามเพลิงเพชรลงมาได้สักพัก แล้วก็มาได้ยินทั้งคู่พูดกัน สิ่งที่ได้ยิน ทำให้เขาเสียใจมาก นี่เขาเป็นเครื่องมือของเพลิงเพชรเพื่อทำร้ายจิตใจของศรารัน เพลิงเพชรไม่เคยรักเขาเลย แถมตอนนี้ศรารันก็ไม่เหลือเยื่อใยให้กับเขาแล้ว เขาแทบจะล้มทั้งยืน
……………………………..

ในใจเรา

ตอนที่ 24

ต่างฝ่ายต่างรู้สึกแปลกใจ ที่ไม่คิดว่าจะบังเอิญมาพบกันที่นี่ และนั่นก็ทำให้พินิจนัยแอบดีใจลึกๆ ส่วนศรารันก็รู้สึกไม่ต่างกัน แต่ก็วางฟอร์มทำเป็นเฉยๆ
“ คุณมาทำอะไรที่นี่” ศรารันเอ่ยถามอย่างแปลกใจ
“ ก็นี่เป็นงานแต่งงาน คุณคิดว่าผมมาหาหมอหรือครับ” พินิจนัยได้ทีจึงกวนใส่ ศรารันจึงโมโหเล็กน้อย
“ ตลกเกินไปมั้ง! ฉันถามคุณดีๆนะ” พินิจนัยยิ้มกวนๆ
“ ผมแค่ล้อเล่นน่า ซีเรียสไปได้….. ผมเป็นเพื่อนกับไอ้ตรี เจ้าบ่าวของงานครับ”
“ เหรอ ฉันเองก็สนิทกับเจ้าสาว ว่าแต่คุณเถอะ ขึ้นมากรุงเทพ เพื่องานนี้โดยเฉพาะเหรอ” ศรารันถาม
“ เปล่าหรอกครับ ผมมาทำธุระ เกี่ยวกับธุรกิจด้วย คงต้องอยู่ที่นี่สักพักหนึ่ง”
“แล้วคุณ พักที่ไหนล่ะ”
“ผมมีคอนโด อยู่ที่นี่ ทำไมเหรอครับ คุณจะชวนผมไปพักที่บ้านคุณหรืองัยครับ” พินิจนัยแกล้งหยอก ศรารันทำหน้าเอือมระอา
“ บ้าหรือเปล่า ติงต๊องเกินไปและ!” แม้ว่าจะพูดจากันแบบนี้ แต่ภายในใจความรู้สึกของทั้งคู่รู้สึกยินดี ที่ได้มาพูดจาและพบหน้ากันอีก

ตอนนี้รติพูดคุยอยู่กับเพื่อน เนื่องจากเพลิงเพชรขอไปเข้าห้องน้ำ รติกวาดสายตามองหาศรารันอยู่ตลอดเพื่อหาโอกาสที่จะพูดคุยกับเธอ เมื่อเห็นเธอพูดคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง จึงขอตัวเพื่อนๆ แล้วเดินตรงเข้าไปที่ศรารัน
“ ขอโทษนะครับ ที่มาขัดจังหวะ ศรา พี่มีเรื่องจะขอพูดด้วย” รติเอ่ยขึ้น มองมาที่ทั้งสอง พินิจนัยสังเกตเห็นที่แววตาของศรารัน รับรู้ได้เลยว่า ผู้ชายคนนี้ มีผลต่อความรู้สึกของศรารัน เพราะเธอไม่ยอมมองหน้าชายคนนี้เลย พินิจนัยจึงขอตัว
“ เชิญ ตามสบายครับ” เมื่อพินิจนัยเดินออกไปแล้ว รติก็เอ่ยขึ้น
“ ศรา …….. พี่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี พี่รู้ว่าสิ่งที่พี่ทำลงไป มันทำให้ศราเสียใจมาก ศราจะด่าว่า พี่ยังงัยก็ได้ แต่พี่อยากจะขอโทษศรา กับสิ่งที่พี่ได้ทำลงไป พี่เสียใจจริงๆ” รติพูด แต่ศรายังไม่ยอมมองหน้าเขา
“ พี่ไม่อยากเห็ศรา เมินเฉยกับพี่แบบนี้เลย เรากับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย แม้ว่าจะในฐานะพี่น้องก็ได้” รติพูด ศรารันหันมาสบตาเขา
“ เราไม่ต้องเป็นอะไรกันเลย มันจะดีกว่าค่ะ ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกัน เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราทั้งสองคนค่ะ แต่ถ้าพี่รติ อยากจะให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมล่ะก็ พี่ก็เลิกยุ่งกับเพลิงเพชรสิค่ะ พี่รติทำได้มั้ยล่ะ” ศรารันพูดอย่างถือตัว เมื่อเห็นรตินิ่ง เธอก็เบะปาก จะเดินไป แต่รติพูดขึ้น
“ ถ้าพี่เลิกยุ่งกับเพลิงเพชร เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่าครับ” ศรารันชะงัก เธอไม่คิดว่ารติจะพูดประโยคนี้ออกมา ที่เธอพูดไปแบบนั้น เพราะคิดว่ารติคงไม่ยอมเลิกกับเพลิงเพชร จึงหาข้ออ้าง ไม่ให้รติมายุ่งกับเธอ
“หมายความว่ายังงัยคะ” ศรารันถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ พี่รู้ว่า พี่เป็นคนไม่เอาไหน โลเลในความรัก แต่ตอนนี้ พี่มั่นใจแล้ว ว่าคนที่พี่รักคือศรา ส่วนกับเพลิงเพชร มันเป็นเพียงความหลงชั่วคราวเท่านั้น” รติพูด ศรารันไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองด้วยซ้ำ ว่าผู้ชายตรงหน้าเธอนี่หรือ คือคนที่เธอเคยรักอย่างมากที่สุด
“ ศราว่า ถ้าพี่เป็นคนที่โลเลในเรื่องความรักมากล่ะก็ พี่ก็ไม่ควรจะมีความรักหรอกค่ะ เพรามันจะทำให้คนที่รักพี่ เสียใจมาก” ศรารันพูดแค่นั้นก็เดินไป ปล่อยให้รติมองตาม พร้อมกับความรู้สึกเสียใจ

ทางฝ่ายพินิจนัยก็กำลังคิดหนักเรื่องศรารันกับผู้ชายคนนั้น
สองคนนั้นเป็นอะไรกันหรือเปล่าวะ ขณะที่ เขาคิดอยู่ ก็ได้ยินเสียงสาวๆ สองสามคนกำลังเม้าส์ถึงสิ่งที่เขาอยากรู้อยู่พอดี
“ นี่เธอ เห็นมั้ย เมื่อกี้นี้นะ ฉันเห็นคุณรติพูดคุยกับอดีตว่าที่เจ้าสาวด้วยนะยะ สงสัยจะรำลึกความหลังกันมั้ง”
“ โอ้ยยย จะรำลึกอะไรกันยะ เป็นฉันนะไม่ยอมพูดด้วยหรอก ผู้ชายอะไร! ตัวเองจะแต่งงานกับผู้หญิงที่คบกันมาตั้งนานอยู่แล้ว สุดท้ายก็ไปคว้าเอาพี่สาวต่างแม่ที่ไม่ถูกกัน ของว่าที่เจ้าสาวตัวเอง จนทำให้ต้องพยายามฆ่าตัวตาย ดีนะที่รอดมาได้ นี่ก็หายไปเป็นเดือน นึกว่าเป็นบ้าไปรักษาตัวที่ไหน ที่ไหนได้กลับมาคราวนี้ สวยสง่า เหมือนเมื่อก่อนเลย สงสัยทำใจได้แล้วมั้ง”
“ ใครจะไปรู้ คราวนี้อาจจะมีศึก ชิงชายกลับคืนมาก็ได้ แหม พูดแล้วก็สนุกปากจริงๆเลย” พวกที่เม้าส์ พูดแล้วก็หัวเราะกันไป พินิจนัยได้ยิน ความจริงเขาแค่ทราบว่าศรารันถูกผู้ชายที่จะแต่งงานด้วยทิ้งเธอไป คบกับคนอื่น แต่ไม่รู้ว่ามือที่สามจะเป็นพี่สาวต่างมารดา แล้วผู้ชายที่พูดคุยกับเธอเมื่อกี้ ก็คงเป็นผู้ชายที่ศรารันรักมาก เขาคิด แล้วรู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก เขาเดินออกมาจากตัวงานกะว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ด้วยความที่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เหม่อลอยคิดอะไรอยู่ ทำให้เดินชนกับหญิงสาวอีกคนหนึ่ง
“ อุ้ย!” หญิงสาวร้อง
“ เออ ขอโทษครับ!” พินิจนัยตกใจ รีบประคองหญิงสาวที่เกือบพลาดท่าล้ม เมื่อทั้งสองตาประสานกัน ต่างฝ่ายต่างยิ้มออกมา
“นัย!”
“เพชร” ทั้งสองเรียกชื่ออย่างพร้อมกัน
…………………………………….
ทั้งสองมานั่งพูดคุยกันนอกห้องที่จัดงาน เป็นโซฟาตามระเบียงของโรงแรม
“ อ๋อ ที่แท้ งานแต่งที่นัยว่า ก็คืองานนี้นี่เอง ดีใจจริงๆที่ได้พบนัยที่นี่ รู้มั้ยว่าเพชรกำลังเบื่ออยู่พอดีเลย” เพลิงเพชรทำหน้าเบื่อหน่าย
“ เบื่ออะไรล่ะ” พินิจนัยถาม
“ ก็……… ช่างมันเถอะ แล้วนี่นัยจะอยู่อีกนานใช่มั้ย เห็นว่าต้องจัดการเรื่องธุรกิจด้วย” เพลิงเพชรพูดอย่างดีใจ
“ อ๋อ ใช่ คงสักพัก” ระหว่างที่ทั้งคู่พูดคุยกันอยู่ ศรารันที่ออกมาคุยมือถือข้างนอก ก็เหลือบมาเห็น พินิจนัยอยู่กับเพลิงเพชร ดูพูดจาสนิทสนม ศรารันรู้สึกแปลกใจว่าทั้งสองคนรู้จักกันหรือ เธอรู้สึกไม่พอใจ
พูดกับตัวเอง
“ สองคนนี้รู้จักกันเหรอเนี่ย!”

ในใจเรา

ตอนที่ 23

วันต่อมา ศรารันนั่งรถออกมาจากรีสอร์ทริมเลแล้ว แม้ว่าตัวจะออกห่างมาจากที่นั่นเรื่อยๆ แต่ใจของเธอยังคงนึกถึงที่นั่น ซึ่งเธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เมื่อมาถึงบ้าน คุณหญิงดรุณี ก็ออกมายืนรอหน้าบ้านอยู่แล้วพร้อมสามี ศรารันลงจากรถ เดินเข้าไปท่านทั้งสอง พลางกอดมารดา
“ สวัสดีค่ะคุณแม่” สองแม่ลูกกอดกัน คุณหญิงสำรวจลูกสาว รู้สึกโล่งใจที่ศรารันกลับมาเป็นปกติ
“แม่ดีใจจริงๆที่ ลูกกลับมา” คุณหญิงพูดอย่างมีความสุข ศรารันยิ้มรับ แล้วหันไปกอดบิดา
“ พ่อคิดถึงลูกมากเลยนะ แต่ก็ไม่อยากรบกวนเวลาของลูก เพราะพ่อคิดว่าศราคงต้องการเวลาที่จะอยู่ลำพัง ได้คิดและไตร่ตรองบางเรื่อง” โยธินพูดกับลูกสาว
“ ขอบคุณค่ะคุณพ่อ ต่อไปนี้ศราจะไม่ทำให้คุณพ่อและคุณแม่เป็นห่วงอีกต่อไป ศราคนนี้จะเข้มแข็ง ศราสัญญาค่ะ” ศรารันพูดอย่างมั่นใจ ทำเอาผู้เป็นพ่อแม่ สบายใจยิ้มอย่างมีความสุข
…………………………………
ตกเย็น รติกลับมาบ้านเร็วกว่าทุกวัน ความจริงวันนี้เขามีนัด ดินเนอร์กับเพลิงเพชร แต่เธอเพิ่งโทรมายกเลิก โดยให้เหตุผลว่าปวดหัวขอนอนพัก พอเขาอาสาจะพาไปโรงพยาบาลเธอก็ปฏิเสธ บอกว่าอยากพักผ่อน เขาจึงตามใจ หลังๆมานี้ เขารู้สึกว่าเพลิงเพชรไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเขาตามลำพังเลย มีแต่เรื่องงานล้วนๆ บางครั้งเขารู้สึกว่าเพลิงเพชรแทบไม่ได้สนใจเขานัก เช่นเวลามีผู้หญิงมายุ่งเกี่ยวกับเขา เธอก็ไม่เคยแสดงอาการหึงหวงแม้แต่น้อย จนเขาแอบคิดว่าเพลิงเพชรรักเขาจริงๆหรือเปล่า
หลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จ ก็หยิบมือถือขึ้นมากด โทรหาเพลิงเพชร แต่ไม่มีคนรับสาย เขาจึงวางสาย หันมามองรูปตรงหัวเตียง เป็นรูปที่เขาถ่ายคู่กับเพลิงเพชรเพียงรูปเดียว จากนั้นก็เดินไปเปิดลิ้นชักหัวเตียง หยิบรูปคู่อีกอันขึ้นมา เขาเอาออกมาเทียบกัน รูปที่เขาถ่ายคู่กับศรารัน มันเต็มไปด้วยความรักของคนทั้งคู่เดียวในขณะนั้น แต่อีกรูประหว่างเขากับเพลิงเพชร มันเหมือนกับว่าเขามีความสุขไปคนเดียว แววตาของเพลิงเพชรแข็งกระด้าง แม้ว่าดูผ่านๆจะยิ้มก็ตาม


อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ พินิจนัย ทำงานอย่างชนิดไม่ลืมหูลืมตา จนสุชาติสังเกตเห็นว่า เขาทำงานหนักเกินไป ไม่ยอมปล่อยให้ว่าง บางทีก็อยู่ที่รีสอร์ท บางทีก็ไปที่ฟาร์มม้าของเขา แล้วก็ชอบทำหน้าเครียด หรือมีหงุดหงิดบ้าง จนสุชาติต้องทัก ขณะที่เขาเอาเอกสารมาให้พินิจนัยเซ็นในห้องทำงาน
“ คุณนัยมีเรื่อง เครียดอะไรหรือเปล่าครับ พักนี้ผมเห็นคุณนัยหงุดหงิดบ่อยๆ”
“เปล่า ผมก็ปกติดี” ปากบอกว่าปกติ แต่สีหน้าของเขาเครียดและหงุดหงิดจนสุชาติไม่กล้าพูดต่อ
เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ตั้งแต่ศรารันจากที่นี่ไป เขาเองก็ไม่อยากปล่อยเวลาให้ว่าง เพราะไม่เช่นนั้น เขาก็จะนึกถึงแต่เธอ

อย่าว่าแต่ฝ่ายพินิจนัยเลย ศรารันก็เป็นเหมือนกัน เธอไม่เข้าใจตัวเองจริงๆเลย ที่ชอบนึกถึงเขาตลอดเวลา ทำไมเธอต้องไปนึกถึงผู้ชายที่ชอบกวนประสาทก็ไม่รู้
ตั้งแต่กลับมาศรารันยังไม่ได้ออกไปไหนเลย เธอกะไว้ว่าจะออกไปข้างนอกตอนงานแต่งงานของพี่กานต์ ถือเป็นการแสดงตัวต่อสังคมไฮโซไปเลย ว่าเธอกลับมาแล้ว เพราะเธอเองก็รู้ว่าตนคงตกเป็นขี้ปากชาวบ้านอยู่นานพอสมควร
ที่บริษัทของรติ รติเอ่ยชวนเพลิงเพชรให้ไปร่วมงานแต่งงานของพี่สาวที่เป็นญาติกันของเขา
“ ผมอยากให้คุณไปกับผมหน่อย ได้มั้ยครับ”รติพูดในห้องทำงานของเขา ขณะที่เพลิงเพชรเอาแฟ้มเอกสารมาให้เขาเซ็น เพลิงเพชรมองหน้าเขา ใจจริงเธอเองก็ไม่อยากไป แต่ก็ไม่อยากปฏิเสธเขา
“ ก็ได้ค่ะ เมื่อไหร่ค่ะ”
“ พรุ่งนี้เย็นครับ เป็นงานเลี้ยงที่โรงแรม” รติบอก
…………………………..
ณ คอนโดใจกลางเมืองหลวง พินิจนัยกำลังคุยโทรศัพท์อยู่
“ผมฝากทางนั้นด้วยนะคุณสุชาติ ดูแลให้เรียบร้อย ผมคงต้องอยู่ที่นี่อีกยาว” พินิจนัยพูด
“ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะดูแลให้เรียบร้อยครับ” ปลายสายรับปาก
“ ดี งั้นแค่นี้แหล่ะครับ” พินิจนัยวางสาย มองมือถือ พลางคิดอะไรออก เอ๊ะ! ความจริงเราก็มีเบอร์คุณศรา นี่หว่า เขาทำท่าจะกดโทรออก แต่ก็เปลี่ยนใจ แกมันไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย ไอ้พินิจนัยเอ้ย!

เมื่อถึงวันงานสมรสของกานต์ พิธีหมั้นตอนเช้าผ่านไปเรียบร้อย มีแต่ญาติสนิทไม่กี่คน
ส่วนช่วงเย็นเริ่มมีแขกทยอยมา ทางฝ่ายพินิจนัยใส่ชุดสูทดูหล่อ จนสาวๆชายตามองกันเป็นแถว ทำเอาเขาแอบเขินบ้าง แต่ก็ทำเป็นเก๊กไว้ เขาเดินเข้าไปหาเจ้าบ่าวซึ่งเป็นเพื่อนและเป็นลูกชายเพื่อนพ่อของเขา
“งัยวะ เจ้าบ่าว หล่อไม่เบาเลยนะ” พินิจนัยทักอย่างสนิท จนเจ้าบ่าวหัวเราะ
“ ดีใจจริงๆที่แกมา ฉันนึกว่าแกจะไม่มาซะแล้ว ไอ้นัย” ตรีทัพพูด
“ ต้องมาสิ เพื่อนจะมีภรรยาทั้งที ต้องมาร่วมฉลองหน่อย” ระหว่างที่ทั้งคู่พูดคุยกัน เจ้าสาวก็ออกมาจากห้องแต่งตัว ตรีทัพจึงแนะนำให้รู้จักกัน
“ นี่งัย เจ้าสาวแสนสวยของฉัน ส่วนนี่เพื่อนผม พินิจนัย” ทั้งคู่จึงพูดคุยกัน หลังจากนั้นพินิจนัยก็ขอเข้าไปในงานก่อน ปล่อยให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวต้อนรับแขกหน้างาน รติควงคู่มากับเพลิงเพชร มาแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวเจ้าสาว กานต์ไม่ค่อยชอบเพลิงเพชร เพราะเป็นต้นเหตุให้รติเลิกรากับ
ศรารัน แต่เธอก็เก็บอาการไว้
“ยินดีด้วยนะครับ พี่กานต์ พี่ตรี” รติพูด
“ขอบใจจ่ะรติ” กานต์พูด พลางมองชะเง้อเหมือนรอใครอยู่ จนตรีทัพต้องถาม
“มองหาใครหรือกานต์”
“อ๋อ มองหาเพื่อนน่ะค่ะ ไม่รู้ทำไมยังไม่มา” กานต์ไม่พูดตามตรง จริงๆแล้วเธอรอศรารันอยู่ รติกับเพลิงเพชรจึงเข้าไปด้านในงาน

เมื่อเวลาผ่านไปนาน จนถึงเวลาที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวต้องเข้าไปในงานแล้ว กานต์จึงคิดว่าศรารันคงไม่มาเธอจึงเตรียมเดินเข้าไปในงาน แต่มีเสียงหนึ่งเรียกเธอไว้
“พี่กานต์คะ” กานต์หันกลับมามอง แล้วก็ยิ้มอย่างดีใจ
“ศรา! พี่นึกว่าเราจะไม่มาซะแล้ว” ทั้งสองกอดกันอย่างดีใจ
“ต้องมาสิคะ วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่ ทำไมศราจะไม่มาล่ะคะ” ว่าแล้วศรารันก็หันไปทางตรีทัพ
“ยินดีด้วยนะคะพี่ตรี ที่มีเจ้าสาวแสนสวยและก็แสนดีแบบนี้”
“ขอบคุณครับ” ตรีเทพพูดยิ้ม กานต์จับมือศรารันเข้าไปในงาน ผู้คนเริ่มให้ความสนใจกับแขกที่ไม่คิดว่าจะปรากฏตัวในงาน นักข่าวเริ่มมีการถ่ายรูป และเริ่มมีเสียงกระซิบให้ได้ยิน หลายสายตาเริ่มมองมาที่ศรารัน
“เอ๊ะ! นี่ศรารัน ลูกสาวคุณโยธิน กับคุณหญิงดรุณีนี่ ไหนว่าเป็นบ้า ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล หายดีแล้วเหรอ ถึงได้โผล่มา” เสียงนินทาแว่วมาให้ได้ยิน
“ฉันได้ยินว่า แอบไปรักษาตัวที่เมืองนอกมา ไม่รู้ว่ายังบ้าอยู่หรือเปล่า” นี่ก็ข่าวมั่ว
“ รู้มั้ย ว่าถึงขั้น พยายามฆ่าตัวตายเลยนะเธอ”
เสียงนินทา ของพวกขาเม้าส์แว่วมาให้ได้ยินตลอด
และก็มีบางพวก เช่นพวกผู้ชาย พูดว่า
“ สงสัยทำใจได้แล้วมั้ง กลับมาคราวนี้ถึงสวยมากๆ ก่อนหน้านั้นตอนอกหัก ปล่อยตัวซะโทรมจนดูไม่ได้”


ศรารันไม่สนใจคำพูดพวกนั้นแม้แต่น้อย ยังคงหน้านิ่ง มองไปรอบๆงาน ฝ่ายเพลิงเพชรและรติเห็นผู้คนมองไปทางเดียวกันก็มองตาม เมื่อเห็นคนที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นในคืนนี้ ก็ตกใจ รติรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว ส่วนเพลิงเพชรมองอย่างตกใจ และเปลี่ยนเป็นแววตาที่เกลียดชัง ดูน่ากลัว
ศรารันหันมาเจอกันพอดี ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันด้วยความเกลียดชัง จ้องกันอยู่นาน ศรารันก็เลื่อนสายตามาทางรติ แววตาของเธออึดอัดใจเล็กน้อย เธอเองยังไม่อยากจะเจอเขาด้วยซ้ำ เพลิงเพชรเห็นแววตาของศรารันที่มองรติ ก็เหยียดยิ้มใส่ แล้วคว้าแขนรติมาคล้องไว้ เพราะคิดว่าจะทำให้ศรารันไม่พอใจ ศรารันทำเป็นเมินเฉย แล้วเดินไปตรงอื่น เพราะมัวแต่หงุดหงิดของศรารันจึงเดินไม่ดูไปชนแขกอีกคนที่ถือแก้วไวน์อยู่ จนเลอะเสือของเขา
“อุ้ย! ขอโทษค่ะ” ศรารันรีบขอโทษ
“ไม่เป็นไรครับ” อีกฝ่ายมัวแต่ก้มดูเสื้อของตนอยู่ ไม่ได้มองหน้าหญิงสาว
ศรารันพยายามจะเช็ดให้ มองหน้าเขา แล้วก็รู้สึกคุ้นๆ แล้วจำได้ทันที
“คุณ!” ศรารันชี้หน้าร้องตกใจ พินิจนัยเงยขึ้นมามอง แล้วก็ตกใจไม่แพ้กัน
“คุณ!”

ในใจเรา

ตอนที่ 22

เมื่อเดินเข้ามาในบ้านพัก ศรารันก็รู้สึกสับสนภายในใจตนเอง เธอพยายามบอกกับตนเองว่า ไม่ได้คิดอะไรกับพินิจนัยเกินเลยไปกว่าคนรู้จัก ระหว่างที่คิดอยู่นั้น พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นหนังสือพิมพ์จึงหยิบขึ้นมาอ่าน เมื่อเปิดหน้าข่าวสังคมก็เห็นข่าวการประกาศแต่งงานของรุ่นพี่ที่สนิทรู้จักกัน
“เอ๊ะ นี่พี่กานต์จะแต่งงานเหรอเนี่ย” ศรารันพูดกับตนเอง จากนั้นก็ไปหยิบมือถือที่ชาร์ตทิ้งไว้หลังจากปิดไว้เป็นเดือนไม่เคยเปิดเลย เปิดเครื่องแล้วกดโทรออก
ปลายสายรับด้วยเสียงตื่นเต้น
“น้องศรา โทรมาได้ไงเนี่ย พี่ดีใจจริงๆเลย รู้มั้ยว่าพี่ติดต่อศราไม่ได้เลย” กานต์พูดอย่างดีใจ
“พอดีศราเพิ่งเปิดเครื่องค่ะ แล้วศราก็เห็นข่าวที่พี่กานต์จะแต่งงานก็เลยโทรมาถาม”
“ใช่ พี่จะแต่งงาน พี่ได้บอกคุณอาโยธิน ให้ฝากบอกศราด้วย ว่าให้มางานให้ได้ แต่เห็นคุณอาบอกว่า ศราอาจจะยังไม่พร้อมออกมาพบปะใครๆโดยเฉพาะ……..” กานต์หยุดพูดชื่อคน ที่คิดว่าศรารันอาจจะไม่อยากได้ยิน แน่นอนว่างานนี้รติต้องมาแน่ๆเพราะเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกานต์
ศรารันเงียบไปพักหนึ่ง มีแววตาแห่งความเจ็บปวดเข้ามา ก่อนจะพูด
“ ศราจะไปค่ะ ยังไงพี่กานต์ก็เปรียบเสมือนพี่สาวของศรา แล้วเราค่อยพบกันวันงานของพี่นะคะ” ศรารันพูด ก่อนวางสาย คงถึงเวลาที่เธอต้องกลับไปเผชิญหน้ากับความจริงสักที เธอได้โทรไปบอกที่บ้านว่าอีกสองวันจะกลับแล้ว ให้ส่งคนมารับเธอ ทีแรกโยธิน กับคุณหญิงดรุณีจะมาเอง
แต่ศรารันปฏิเสธ เธอขอแค่คนขับรถพอ ทั้งสองท่านจึงตามใจ

ตื่นเช้ามาศรารันไปเดินเล่นที่ชายทะเล มองบรรยากาศไปรอบๆ ทั้งท้องฟ้า ทะเล
และตัวรีสอร์ทริมเล เธออยากจะจดจำที่แห่งนี้เอาไว้ให้นานที่สุด เพราะเป็นที่ที่ทำให้เธอ ลืมความทุกข์ไปได้มาก ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นบ้าง แต่มันก็ถือเป็นความทรงจำที่ดี เพราะผู้ชายคนหนึ่งได้ช่วยเธอเอาไว้ เขาไม่ได้ช่วยแค่ตัวเธอเท่านั้น แต่ยังช่วยภาวะทางจิตใจของเธอให้ดีและเข้มแข็งขึ้น ระหว่างที่เธอเดินไปเรื่อยๆ ก็เห็นพินิจนัยกำลังพูดคุยกับแขกตรงหน้ารีสอร์ท เมื่อเห็นว่าพวกเขาพูดคุยกันเสร็จแล้ว เธอจึงเดินเข้าไปหาเขา
“ อรุณสวัสดิ์ยามเช้าค่ะ คุณเจ้าของรีสอร์ท” ศรารันทักยิ้มๆ พินิจนัยหันมา
“อ้าว นึกว่าสาวที่ไหนมาทักผม ที่แท้ก็คุณนั่นเอง” พินิจนัยแกล้งพูด
“ทำไม? ปกติมีสาวๆมาทักบ่อยล่ะสิ”
“โอ้ย เยอะแยะครับ นับไม่ถ้วน” พินิจนัยพูดอย่างกะล่อน จนศรารันทำหน้าหมั่นไส้
“แหว่ะ คุณนี่มันหลงตัวเองเกินไปหรือเปล่าฮะ น้อยๆหน่อยก็ดีนะ”
พินิจนัยหัวเราะ “ ผมเปล่าสักหน่อย ก็แค่พูดไปตามความจริงเท่านั้นเองครับ”ศรารันส่ายหน้าแต่ก็แอบยิ้ม
“แล้วนี่ คุณทานข้าวเช้าหรือยังครับ” พินิจนัยเอ่ยถาม ศรารันส่ายหน้า
“งั้นไปทานพร้อมผมดีกว่า” ว่าแล้วพินิจนัยก็เดินนำหน้าไปเลย ปล่อยให้ศรารันทำหน้าเหวอ
นี่เขาชวนผู้หญิงทานข้าวแบบนี้หรือเนี่ย

เมื่อมาที่ห้องอาหารของรีสอร์ท
หลังจากที่ทั้งสองก็สั่งอาหาร ศรารันก็พูดขึ้น
“แน่ใจนะ ว่าเมื่อกี้คุณชวนฉันทานข้าว”
“ทำไมหรือครับ” พินิจนัยมองหน้า
“ก็อยู่ๆคุณก็พูดว่าให้มาทานข้าว พร้อมคุณ จากนั้นก็เดินนำมาเลย ไม่ฟังคำตอบของฉันว่าฉันอยากจะมาทานข้าวกับคุณหรือเปล่า”
“ถ้าคุณไม่อยากมา ก็คงไม่มานั่งตรงนี้หรอกครับ ใช่มั้ย” พินิจนัยพูดกวนๆ
“หรือว่าคุณอยากให้ผมคุกเข่าแล้ว พูดกับคุณว่า คุณศรารันครับ ได้โปรดให้เกียรติไปทานข้าวกับกระผมสักมื้อได้มั้ยครับ”
ศรารันมองหน้า พินิจนัย แล้วว่า “ จะบ้าหรือไง ใครเขาอยากจะให้ทำแบบนั้นกันเล่า” พินิจนัยหัวเราะ
“ผมล้อเล่นน่า” เมื่ออาหารมาเสริฟต์ ทั้งคู่ก็รับประทานพลางพูดคุยกันจนถึงเรื่องที่ว่า
“ พรุ่งนี้ ฉันจะกลับบ้านแล้วนะ” ประโยคนี้ทำเอาพินิจนัยแทบอิ่มเงยหน้า
ขึ้นมองศรารัน
“ เหรอครับ” พินิจนัยฝืนยิ้ม “ คุณคงคิดถึงบ้านใช่มั้ยครับ”
ศรารันก็ทำหน้าบอกไม่ถูก เธอเองก็รู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน
“ ฉันว่า มันถึงเวลาที่ฉัน ควรจะกลับไปพบกับความจริง ดีกว่าที่จะมาคอยหลบอยู่แบบนี้”
“มันก็จริงอย่างที่คุณพูด คนเราไม่สามารถหนีอะไรได้ไปตลอดชีวิตหรอก” พินิจนัยพูด พยายามทำให้เป็นเสียงปกติ ทั้งสองมองตากัน

ตกกลางคืน ศรารันเก็บข้าวของเรียบร้อย ก็ออกมาเดินเล่น อยู่ใต้ต้นลีลาวดีหรือลั่นทม แล้วนั่งดูพระจันทร์และดาวบนท้องฟ้าที่เต็มไปหมด
ทางฝ่ายพินิจนัยก็นอนไม่หลับ ออกมาเดินเล่นเรื่อยๆ มารู้สึกตัวอีกที มาอยู่ที่หน้าบ้านพักของ
ศรารัน เขามองอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันหลังกลับพลางเหลือบไปเห็นหญิงสาวกำลังนั่งมองท้องฟ้ายามค่ำคืนอยู่ เขาแอบดีใจ แล้วเดินเข้าไปทัก
“ ยังไม่นอนอีกเหรอครับคุณ นอนดึกระวังแก่เร็วนะ” ศรารันหันมามอง
“ก็ฉันไม่ง่วง แล้วคุณล่ะ ทำไมยังไม่นอนอีก”
“ผมก็นอนไม่หลับเหมือนกัน”พินิจนัยพูด นั่งลงข้างๆศรารัน
“ ท้องฟ้ามีอะไรหน้ามองหรือครับ เห็นมองตั้งนาน”
“ ก็ดาว กับพระจันทร์งัย เห็นมั้ยล่ะว่าสวยแค่ไหน” ศรารันพูดตายังคงมองท้องฟ้าอยู่
“นั่นสิครับ สวยจริงๆ ผมเองก็ชอบมองดาวกับพระจันทร์เหมือนกัน สองสิ่งนี้เป็นอะไรที่คู่กันจริงๆ คุณว่ามั้ยครับ” พินิจนัยเอ่ยถาม
“ แต่ก็มีบางคืน ที่ไม่มีดาวแต่มีพระจันทร์ หรือไม่ก็ มีดาว แต่ไม่มีพระจันทร์” ศรารันพูด
“ ไม่ใช่ว่าไม่มีหรอกครับ เพียงแต่เราไม่เห็นมากกว่า ความจริงมันก็อยู่ของมันเหมือนเดิมแหล่ะครับ ถ้าอยากเห็นจริงๆ ก็ต้องใช้ใจมองสิครับ แล้วคุณจะเห็นเอง” คำพูดของพินิจนัยทำเอาศรารันหันมามองหน้าเขา
“คุณนี่ก็พูดจาซึ้งเป็นกับเขาเหมือนกันนะเนี่ย”
“มันก็ต้องมีบ้าง ผู้หญิงจะได้หลงงัยครับ” พินิจนัยพูดยิ้มๆ ศรารันเองก็ยิ้มกับคำพูดของเขา
“แล้วถ้าให้ คุณเลือก ว่าจะเป็นอะไร ระหว่าง พระอาทิตย์ พระจันทร์ และก็ดวงดาว คุณจะขอเกิดเป็นอะไร” ศรารันถาม พินิจนัย ทำท่าคิด
“พระอาทิตย์ เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ให้แสงสว่างแก่ทุกสิ่ง แต่ผู้คนมองมันได้แค่แป็บเดียว ก็ไม่อยากมอง
พระจันทร์ ให้แสงไม่มาก แต่ก็เป็นประโยชน์ต่อความมืดมิด ใครๆก็สามารถมองมันได้
ดวงดาว มีแสงน้อยมาก แต่มีหลายดวง ประดับอยู่บนฟ้ายามค่ำคืนอย่างสวยงาม และอยู่เคียงข้างเป็นเพื่อนพระจันทร์เสมอ ถ้าผมต้องเลือกจริงๆ ผมก็ขอเกิดเป็นพระจันทร์ ที่คอยให้แสงสว่างแก่ความมืดมิด และก็มีดาวอยู่เป็นเพื่อนอีกมากมาย ไม่โดดเดี่ยวเหมือนพระอาทิตย์ ที่ยิ่งใหญ่ก็จริง แต่ไร้สิ่งรอบข้าง”
ศรารันแอบประทับใจพินิจนัยอยู่ในใจ ผู้ชายคนนี้มีความจริงก็แอบโรแมนติกเหมือนกัน
“ ดวงดาวที่คุณว่านี่ คงจะหมายถึงพวกสาวๆล่ะสิ”
“ถ้าเป็นได้ก็ดีครับ” พินิจนัยพูดหน้าตาย ศรารันทำหน้าหมั่นไส้
“ แต่ผมจะให้คุณเป็นดาว ดวงที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้า ดีมั้ยครับ” พินิจนัยพูด
“ ทำไมล่ะ”
“ ก็ดาวที่สว่างที่สุด ก็คือดวงที่สวยที่สุดเหมือนกัน” พินิจนัยพูดจาหยอด ทำเอาศรารันแอบเขิน แต่ก็ทำเป็นหน้านิ่ง
“ นี่ก็ดึกแล้ว ฉันไปนอนก่อนดีกว่า” ศรารันทำท่าลุก พินิจนัยก็พูดขึ้น
“พรุ่งนี้ ผมคงไม่เจอคุณแล้ว เพราะมีธุระแต่เช้า เอาเป็นว่าผมขอให้คุณโชคดีละกัน ถ้าว่างๆ ก็มาพักที่ริมเลได้ตลอด ที่นี่ยินดีต้อนรับคุณเสมอ ให้พักฟรีๆเลยครับ” พินิจนัยพูด ศรารันมองหน้าเขา รู้สึกใจหาย ที่พรุ่งนี้จะไม่ได้พบเขาแล้ว แต่แล้วก็ทำเป็นฝืนยิ้ม แกล้งพูด
“ ดีจริงๆเลย เดี๋ยวฉันจะมาพักฟรี บ่อยๆ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันเข้าไปนอนก่อนนะ” ว่าแล้วศรารันก็รีบหันหลังเดิน เพราะกลัวว่าจะฝืนยิ้มได้ไม่นาน พินิจนัยมองตาม ด้วยสีหน้าเศร้า ความจริงแล้วพรุ่งนี้เขาไม่ได้มีธุระอะไรเลย เพียงแต่ไม่อยากให้ศรารันจับความรู้สึกที่แท้จริงของเขาได้
………………………………….

ในใจเรา

ตอนที่ 21

มันจับเธอเข้าไปหากลุ่มคนพวกนั้น
“ โอ้ยยยย ฉันเจ็บนะ” ศรารันร้อง กลุ่มคนหันมามอง โดนเฉพาะพนา ที่เห็นไกลๆ ร้องถาม
“เฮ้ย! มีอะไรวะ” พนาเดินมาพอเห็นศรารันก็งง ว่าหนีมาได้ไง เริ่มโมโห
“ คุณหนีออกมาได้ไง!” ศรารันไม่ตอบ
“ หึ ร้ายนักนะ!” ระหว่างที่เขาจับแขน ศรารัน แล้วต่อว่าเธออยู่ ตำรวจที่แอบซุ่มอยู่ ก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
“นั่นคงจะเป็น ผู้หญิงที่ไอ้พนาจับมา แล้วอีกคนอยู่ไหน”ผู้กองวิทย์พูด
“มันอาจจะขังไว้ที่บ้านของมันก็ได้” ลูกน้องคนหนึ่งพูด
“เราส่งคนของเราไปที่บ้านมันแล้วส่วนหนึ่ง เดี๋ยวก็รู้กัน” ผู้กองวิทย์พูด



ทางฝ่ายพินิจนัยที่แอบตามตำรวจมาที่บ้านพักของนายอิสระซุ่มดู เมื่อเห็นว่าตำรวจจับลูกน้องของพวกมันที่เฝ้าบ้าน แล้วพาเกร็ดดาวออกมาในสภาพเหนื่อยล้า แต่เขาไม่เห็นศรารันจึงแปลกใจ หรือว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ เขาก็คิดว่าเธออาจจะอยู่กับพนา จึงไปที่จุดส่งไม้เถื่อน เดินเข้าไปหาผู้กองวิทย์
“เฮ้ย! แกมาได้ไงเนี่ย ฉันขอร้องแกไว้แล้วนะเว้ย!” ผู้กองวิทย์พูดอย่างบ่นๆ
“เอาเถอะน่า ก็ฉันมาแล้วนี่หว่า” พินิจนัยพูดพลางมองไปข้างหน้า แล้วเห็นศรารัน ก็ตกใจ
“ คุณศรา นี่หว่า อยู่นี่จริงๆด้วย” พินิจนัยเป็นห่วงศรารัน ผู้กองวิทย์มอง อย่างสงสัย
“แน่ใจหรือวะ ว่าเป็นแค่แขกธรรมดา”
พินิจนัยไม่สบตา พลางบอกว่าให้รีบจัดการเร็วๆ
ผู้กองวิทย์ให้สัญญาณบุก ตำรวจกระจายกำลัง พวกของอิสระรู้ตัวแล้ว
“ เฮ้ย! ตำรวจ” อิสระตะโกน พลางหยิบปืนยิงตอบโต้ ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างดุเดือด
พนาฉุดแขนศรารันวิ่งหนีไปอีกทาง พินิจนัยที่จับตาอยู่ก็วิ่งตามออกไป
พอวิ่งมาได้สักระยะศรารันก็ล้มลงวิ่งไม่ไหว พนาฉุดให้ลุกแต่เธอไม่ไหวจริงๆ ทำให้พินิจนัยตามมาทัน
“ปล่อยคุณศรา เดี๋ยวนี้นะไอ้พนา!”
พนาและศรารันกลับหันไปมอง
“แกเองเหรอ ไอ้นัย! ดี วันนี้ฉันจะฆ่าแกด้วยมือฉันเอง” พนาทำท่าจะยิงแต่ศรารัน ซึ่งอยู่ใกล้พนา ชนพนาจนเสียหลัก ทำให้ปืนลั่นไปที่อื่น ศรารันวิ่งไปหาพินิจนัย
พนาตั้งหลักได้หยิบปืนขึ้นมา เล็งไปที่ทั้งคู่
พินิจนัยเห็นจึงผลักศรารันล้มลงไปทั้งคู่ พร้อมๆกับเสียงปืน!
เขาถูกยิงที่แขน เป็นเวลาเดียวกับที่ผู้กองวิทย์ไล่ตามมาและสั่งให้พนามอบตัว แต่เขายิงสวน ทำให้ตำรวจจำเป็นต้องวิสามัญ พนาขาดใจตาย!
ทุกอย่างเรียบร้อย นายอิสระถูกตำรวจควบคุมตัวพร้อมกับลูกน้อง
“เจ็บมากมั้ยคุณ” ศรารันเอ่ยถามด้วยสีหน้าตกใจขณะที่ทั้งคู่เดินมาที่รถ
“แค่นี้ไม่ตายหรอกน่าคุณ ไกลหัวใจตั้งเยอะ” พินิจนัยพูดยิ้มๆ แม้ว่าจะเจ็บก็เหอะ
“แล้ว คุณดาวล่ะ” ศรารันเอ่ยถาม ผู้กองวิทย์จึงตอบแทน “ตอนนี้เราส่งคุณดาวไปโรงพยาบาลแล้ว ดูจากสภาพจิตใจของเธอแล้วคงจะตกใจมาก ทางเราแจ้งไปทางพ่อแม่ของเธอแล้ว”
ศรารันไม่พูดต่อ เธอคิดว่า เธอรู้ว่าเกร็ดดาวโดนอะไร
“ว่าแต่คุณเถอะ เป็นไงบ้าง” พินิจนัยเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง
“ ฉันปลอดภัย เรียบร้อยดีทุกอย่าง พวกมันไม่ได้ทำอะไร ฉันหรอก”
พินิจนัยค่อยโล่งใจ หลังจากนั้นพินิจนัยก็ถูกพาไปโรงพยาบาล ส่วนศรารันก็ไปให้ปากคำ เธอไม่ได้บอกตำรวจว่าเกร็ดดาวมีส่วนรู้เห็น บอกแค่ว่าพนาจับทั้งคู่ไป เพื่อล่อให้พินิจนัยมาหาแล้วกะจะฆ่า

สองสามวันผ่านไป เกร็ดดาวมาหาศรารันที่รีสอร์ทและขอบคุณที่ไม่เอาเรื่องเธอ พร้อมกับขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมา ศรารันไม่ถือโทษ เพราะคิดว่าสิ่งที่เกร็ดดาวได้รับมันก็ทุกข์พออยู่แล้ว
“ ต่อไปนี้เราจะมีแต่มิตรภาพที่ดีต่อกันนะคะ” เกร็ดดาวพูด
“ค่ะ” ศรารันพูดพลางยิ้มให้

………………………………….
ถึงแม้ว่า พินิจนัยจะยังไม่หายดี แต่เขาก็ไม่อยากอยู่โรงพยาบาล ขอหมอ กลับมาพักที่บ้าน
ระหว่างที่พินิจนัยกำลังเดินดูความเรียบร้อยของรีสอร์ทอยู่ ศรารันก็เดินเข้ามา
“ จะขยันไปไหนไม่ทราบ ตัวเองยังไม่หายดี ไม่รู้ว่าจะรีบออกมาทำไมกัน”
พินิจนัยยิ้ม “ ก็ผมไม่อยากอยู่โรงพยาบาล เห็นแต่หน้าหมอ กับพยาบาล และก็ห้องสี่เหลี่ยมๆ สู้ที่นี่ก็ไม่ได้ ทิวทัศน์สวยงามกว่าเยอะ แถมผู้คนก็หน้ามองกว่าแยะ”ประโยคหลังเขามองมาที่ศรารัน ซึ่งเธอกำลังมองไปที่ทะเล
“ นั่นสินะ ก็ที่นี่มันสวยจริงๆ” พินิจนัยยังคงมองศรารันอยู่
“ใช่สวยมาก” เขาพูด ศรารันหันกลับมาพินิจนัยรีบหลบสายตามองไปที่อื่น
“ว่าแต่ ฉันยังไม่ได้ขอบคุณ คุณเลย เรื่องที่คุณช่วยฉันไว้”
“ ไม่เป็นไรหรอกครับ มันเป็นหน้าที่ของพระเอกอยู่แล้ว” พินิจนัยยักคิ้วตอบ จนศรารันหมั่นไส้
“แหวะ หมั่นไส้จริงๆเลย”
“ อ้าว คุณไม่รู้หรือครับว่าเรื่องนี้ ผมเป็นพระเอก” พินิจนัยพูดอย่างทะเล้น จนศรารันขำ ตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ เธอรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะเวลาที่ได้พูดคุยกับผู้ชายคนนี้ เขาเป็นคนที่ทำให้เธอยิ้มและหัวเราะได้มากที่สุด ซึ่งเธอไม่ได้ยิ้มและหัวเราะมานานแล้วนับตั้งแต่……….
“ ปกติ คุณจะพักอยู่ที่นี่เหรอ แล้วบ้านคุณล่ะ” ศรารันเอ่ยถาม
“ส่วนใหญ่ผมจะอยู่ที่นี่ ส่วนบ้านของผม ต้องนั่งเรือไป อยู่ที่เกาะใกล้ๆรีสอร์ทนี้แหล่ะ แม่ผมอยู่ที่นั่น” พินิจนัยพูด
“ที่นั่นสวยมากมั้ย”
“สวยสิครับ คุณพ่อของผม รักบ้านหลังนั้นมาก คุณรู้มั้ย ว่าที่บ้านของผมมีต้นลีลาวดีดอกสีขาว ตั้งหลายต้น เวลาออกดอกมันจะสวยมากๆ” พินิจนัยพูดยิ้มๆ
“คุณคงชอบดอกลีลาวดีสีขาวมากสินะ เพราะฉันเห็นว่าที่รีสอร์ทนี่ ก็มีต้นนี้เยอะเหมือนกัน” ศรารันมองไปรอบๆ
“ครับ ผมว่ามันสวยดี มองทีไรก็รู้สึกดี ”
“ ก็จริงอย่างที่คุณพูด” ศรารันเห็นด้วย
“ แล้วคุณ อยากจะไปเห็นบ้านของผมมั้ยครับ ผมจะได้พาไป” พินิจนัยเอ่ยชวน
ศรารันทำท่าคิด “ จะรบกวนคุณเกินไปหรือเปล่า” เธอถามอย่างเกรงใจ
พินิจนัยยิ้ม “ ไม่หรอกครับ ผมยินดีด้วยซ้ำไป เอาเป็นว่าเราไปวันนี้ ตอนนี้ยังได้เลย”
ศรารันตกลง ทั้งคู่จึงขึ้นเรือเดินทางไปที่บ้านของพินิจนัย
ระหว่างอยู่บนเรือ พินิจนัยซึ่งขับเรืออยู่ ก็เล่าว่า
“ผมลืมบอกคุณไป ว่า เกาะของผมมีชื่อว่า เกาะแห่งรัก คุณพ่อผมตั้งชื่อเอง ท่านก็เลยสร้างบ้านที่นั่น”
“ ท่าทางคุณพ่อของคุณ คงจะเป็นคนที่โรแมนติกมากๆเลยนะคะ”
“คงงั้นมั้งครับ ………….. ตอนที่ท่านจากผมไป ผมจำได้ว่า ผมเสียใจมาก ใช้เวลานานมากกว่าจะทำใจยอมรับได้ คุณแม่ของผมเสียอีก ที่เข้มแข็ง ไม่ร้องไห้ให้ผมเห็นสักครั้ง ผมรู้ว่าท่านเสียใจไม่แพ้กัน แต่ท่านก็ไม่แสดงความอ่อนแอให้ผมเห็น พอผมทำใจได้ ผมก็สัญญากับตัวเองไว้แล้ว ว่าจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ท่านผิดหวังเด็ดขาด”
พินิจนัยพูดสายตาเศร้าลง ศรารันมองหน้าเขา พลางคิดว่า ผู้ชายคนนี้บางทีก็มีมุมที่คนอื่นไม่ค่อยได้เห็น เขาเองก็มีเรื่องที่เสียใจเหมือนกัน

เมื่อมาถึง ศรารันพิจารณามองเกาะแห่งรัก และบ้านสองชั้นสีขาวที่สวยงาม บริเวณรอบบ้านมีต้นลีลาวดีหลายต้นอย่างที่เขาเล่า พวกมันออกดอกสีขาวสะพรั่ง ศรารันอดที่จะยิ้มและชื่นชมไม่ได้
“ที่นี่สวยจริงๆด้วย”
“ถ้าคุณชอบ จะอยู่ที่นี่ก็ได้นะครับ” พินิจนัยพูดยิ้มๆ ศรารันมองหน้า แกล้งพูด
“นายจะยกที่นี่ให้ฉันหรือไง”
“ ถ้าคุณอยากได้ คุณก็พาคุณพ่อคุณแม่ของคุณ ยกขันหมากมาสู่ขอผมสิครับ เราจะได้เป็นทองแผ่นเดียวกันไง” พินิจนัยพูดอย่างทะเล้น ศรารันมองค้อน
“บ้า! คุณนี่ติงต๊องจริงๆเลย” พินิจนัยหัวเราะ ก่อนจะพาศรารันไปแนะนำกับมารดาของตน
เมื่อเข้าไปในบ้าน พินิจนัยก็ถามหามารดาจากเด็กในบ้าน
“ คุณแม่ล่ะ แวว”
“นายหญิง อยู่ในครัวค่ะ” ว่าแล้วพินิจนัยก็ให้ศรารันรออยู่ที่ห้องรับแขก ส่วนตนก็ขอตัวไปหามารดา

หญิงสาววัยห้าสิบกำลังทำกับข้าวอยู่ พินิจนัยสวมกอดทางด้านหลัง
“ ทำอะไรทานครับ นายหญิง” พินิจนัยพูดยิ้มๆ
“ จะมาทำไมไม่บอกแม่ก่อน” ผู้เป็นมารดาเอ่ยถาม
“ บอกก็ไม่เซอร์ไพส์ สิครับ แล้วอีกอย่าง ผมมีคนที่อยากจะแนะนำให้แม่รู้จัก” พิณพาสงสัย
“ใครกัน ผู้หญิงหรือผู้ชาย”
“ผู้หญิงครับ”
“คนพิเศษของลูกเหรอ”
“ เปล่าหรอกครับ เธอเป็นแขกที่มาพักรีสอร์ทของเราครับ”
“แน่ใจเหรอ ว่าเป็นแค่แขก” มารดามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ ปกติลูกชายของเธอไม่เคยพาหญิงสาวที่ไหนมาแนะนำให้รู้จักถึงที่นี่
พินิจนัยหลบสายตา
“จริงสิครับ” พิณพาแอบยิ้ม เธอรู้จักนิสัยลูกชายของเธอดี ไม่ชอบแสดงออกเรื่องความรัก และอายที่จะบอกว่ารักใคร
ศรารันนั่งมองภายในบ้าน ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม พินิจนัยเดินมาพร้อมกับมารดา
“คุณศราครับ นี่คุณแม่ของผมครับ” ศรารันยกมือไหว้พลางยิ้ม
“สวัสดีค่ะ”
“ส่วนนี่ คุณศรารันหรือศราครับ”
“ยินดีที่ได้รู้จักจ่ะ” พิณพาพูด เธอรู้สึกถูกชะตากับหญิงสาวคนนี้ ผู้หญิงคนนี้สินะ ที่ทำให้ลูกชายของเขาไขว้เขว
ทั้งหมดรับประทานอาหารกลางวันพูดคุยกันโดยเฉพาะพิณพากับศรารัน พูดจาถูกคอกัน จนพินิจนัย แอบงอน


เมื่อใกล้เย็นพินิจนัยและศรารันต้องกลับแล้ว จึงขอตัวกลับ
“วันหลังก็มาอีกนะจ๊ะ หนูศรา แม่คอยอยู่”
“ค่ะ ถ้ามีโอกาส ศราจะแวะมาเยี่ยมคุณแม่อีกนะคะ”
ทั้งสองกอดกัน พินิจนัยแอบยิ้ม
หลังจากที่พินิจนัยและศรารันกลับไปแล้ว สาวใช้ในบ้านกับพิณพาก็พูดกันถึงศรารัน
“ ผู้หญิงที่คุณนัยพามา สวยดีนะคะ ดูท่าทางจิตใจดี” แววพูด
“ถ้าได้มาเป็นลูกสะใภ้ ก็คงจะดีสินะ แต่ไม่รู้ว่าหนูศรา คิดยังไงกับตานัยน่ะสิ” พิณพาพูด


เมื่อจอดเรือพินิจนัยก็ลงมาจากเรือ ขณะที่ศรารันกำลังลงจากเรือ ก็เกิดเสียหลักจะล้ม โชคดีที่พินิจนัยรับไว้ทัน ศรารันอยู่ในอ้อมกอดของพินิจนัย ทั้งสองมองตากันอยู่นาน ก่อนจะรีบผละออก
จากกัน
“ นี่ก็มืดแล้ว ฉันเข้าบ้านก่อนดีกว่า” ศรารันพูดแก้เก้อ ส่วนพินิจนัยก็ทำหน้าบอกไม่ถูก ไม่กล้าสบตาศรารัน ศรารันจึงรีบเดินเข้าบ้านพักไป ด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก

ในใจเรา

ตอนที่ 19

“ ช่วยด้วยค่ะ ๆๆๆๆ!” ศรารันตระโกนขอความช่วยเหลือ พนาวิ่งตามมาติดๆ คว้าเอวไว้ได้
“ เธอหนี ไปไหนไม่รอดหรอก!” ศรารันพยายามดิ้น
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” ทั้งสองฉุดกระชากลากถูกันอย่างทุลักทุเล แต่แรงหญิงก็มิอาจสู้แรงชายได้ พนาช้อนอุ้มกายของศรารัน
“ไอ้บ้า! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ช่วยด้วย ๆๆ!” เธอตะโกนจนเสียงแหบเสียงแห้ง พนาอุ้มเธอมาถึงรถแล้วโยนลงเบาะรถตู้
“หุบปาก! ฤทธิ์เยอะนักนะ แม่คนสวย อย่างนี้สิ ผมชอบ!” พนาพูดพลางยิ้มอย่างมีชัย เขาเองก็สนใจศรารันตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เคยผ่านมาของเขา
ศรารันได้แต่พนามองอย่างแค้นเคือง แล้วหันมามองเกร็ดดาวอย่างโมโห พลางคิดในใจ ฉันไม่น่าโง่ หลงเชื่อยัยดาวเลย
เกร็ดดาวได้แต่หลบตา รถตู้มุ่งหน้าออกไป

ทางฝ่ายพินิจนัยกลับมาก็ดึกแล้ว ปกติเขาก็นอนที่รีสอร์ทอยู่แล้ว ไม่ค่อยได้กลับบ้าน บ้านของเขาต้องนั่งเรือข้ามเกาะไปอีกเกาะหนึ่ง ซึ่งเป็นเกาะส่วนตัวที่สวยงามมาก ที่นั่นสงบ แม่ของเขาไม่ค่อยออกไปไหน มักใช้ชีวิตที่นั่น กับพวกสาวใช้อีกสองสามคน
แล้วไหนจะเรื่องฟาร์มม้าของพ่อ ที่ตอนนี้ ก็มีญาติคอยคนดูแลอยู่

เขาเดินผ่านบ้านพักของศรารัน เห็นปิดไฟมืด จึงคิดว่าหลับแล้ว จึงไม่ได้เอะใจอะไร เดินผ่านไปเมื่อถึงบ้านพักของเขา ก็หยุดมองต้นลีลาวดีสีขาวหรือ ลั่นทม เขาชอบดอกของมัน ที่รีสอร์ทและที่บ้านแม่ของเขา จะมีต้นนี้เยอะมาก เขาเก็บดอกที่ล่วงหล่นลงมา แล้วถือเข้าบ้าน เอามาวางไว้ที่หัวเตียง
มือถือของเขาดังขึ้น ใครโทรมาดึกป่านนี้วะ เขาคิด
เมื่อเห็นชื่อของผู้ที่โทรมาก็ยิ้ม
“ ว่าไง เพชร ยังไม่นอนอีกเหรอ”
“ เพชรนอนไม่ค่อยหลับ นัยนอนหรือยัง นี่โทรมากวนหรือเปล่า”
“เปล่าหรอก นัยไปพบเพื่อนมา อยู่คุยกันจนเพลิน เลยดึก เพิ่งกลับมาถึงเอง”
“แล้ว เมื่อไหร่ นัยจะขึ้นมากรุงเทพเหรอ เพชรคิดว่าถ้านัยยังไม่ขึ้นมา เพชรจะลงไปหานัยที่ภูเก็ตแล้วนะ”เพลิงเพชรพูด
“ อีกไม่นาน นัยก็ต้องขึ้นไปทำธุระที่นั่นอยู่แล้ว และก็คงจะต้องอยู่นั่นสักพัก รับรองเราได้เจอกันแน่ๆ” พินิจนัยตอบ
เพลิงเพชรยิ้มอย่างดีใจ
“ก็ดีสิ ถ้านัยมาเมื่อไหร่ บอกเพชรด้วยนะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”พินิจนัยตอบ
“งั้นแค่นี้นะ ขอให้นัยฝันดีละกัน”เพลิงเพชรพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี
“ครับ เช่นกัน” จากนั้นก็วางสาย

………………………………..
ทางด้านพนา เมื่อมาถึงที่บ้านก็สั่งลูกน้องให้พาสองสาวไปขังไว้ในห้อง ทั้งคู่ส่งเสียงดัง จนอิสระออกมา
“นี่ มันอะไรกัน เอะอะโวยเสียงดังกันอยู่ได้” อิสระมองไปที่สองสาว
“อ้าว แล้วนี่ผู้หญิงสองคนนี้เป็นใคร” อิสระถามพนา
“ผู้หญิงของไอ้นัย ครับพ่อ ผมจับมาเอง”
“จับมาทำไม เดี๋ยวก็เป็นเรื่องใหญ่หรอก” อิสระไม่เห็นด้วย
“ ก็ถ้าอยากกำจัดมัน ก็ต้องใช้วิธีนี้แหล่ะ ล่อให้มันมาหาเรา” พนาพูด
“ไม่ได้นะ พวกแกห้ามทำอะไรพี่นัยนะ” เกร็ดดาวพูดแทรก
“ หุบปาก!” พนาตะคอก “เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน “ เฮ้ย พาไปขังได้แล้ว” ประโยคหลังพนาสั่งลูกน้อง
“ พ่อครับ แล้วเรื่องส่งไม้อาทิตย์หน้า….” พนายังพูดไม่ทันจบ
“พ่อเปลี่ยนใจแล้ว เราจะส่งเร็วขึ้น เป็นคืนพรุ่งนี้”
“ทำไมล่ะครับ”
“ลูกค้า ต้องการด่วน เพราะกลัวตำรวจ” อิสระตอบ
ศรารันและเกร็ดดาวถูกจับมาไว้ในห้องเดียวกัน เมื่ออยู่กันตามลำพัง ศรารันก็เปิดฉากพูด “ฉันไม่คิดเลยนะ ว่าเธอจะหลอกฉัน!”
“ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ มายุ่งเกี่ยวกับพี่นัยของฉัน มันก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก!” เกร็ดดาวเถียง
“ ฉันกับคุณนัยไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย เธอคิดไปเองต่างหาก ดูสิ ฉันเลยซวยแบบนี้ไงเล่า!” ศรารันพูดอย่างเหลืออด
ระหว่างที่สองสาวเถียงกัน ประตูก็ถูกเปิดออก
“ทะเลาะอะไรกัน น่ารำคาญจริงๆ!” พนาพูด
“ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้าแกอยากได้นังศรา แกก็เอาไปสิ มาจับฉันไว้ทำไม”เกร็ดดาวพูด ศรารันมองหน้า “ ทำพูดแบบนี้ล่ะ”
“หยุด ฉันก็อยากได้ทั้งสองคนแหล่ะ ไม่ต้องเกี่ยงกันหรอกน่า” พนาพูด
ศรารันเบือนหน้าหนี อย่างขนลุก
“ไม่รู้ว่าไอ้นัยมันดีตรงไหน ถึงมีผู้หญิงชอบมันเยอะ” พนาพูด
เกร็ดดาวโมโหจึงด่าว่า
“ไอ้ชั่ว ฉันเกลียดแก ฉันไม่มีวันยอมเป็นของแกหรอก พี่นัยจะต้องมาช่วยฉัน เขาเป็นคนดี ไม่ได้ชั่วเหมือนแก เขาดีกว่าแกทุกอย่าง แกสู้เขาไม่ได้สักอย่าง!” พนาเริ่มเดือด
“ หุบปาก! เธอนี่มันปากดีนักใช่มั้ย งั้นฉันจะสั่งสอนเธอเป็นคนแรก เฮ้ย! พายัยนี่ไปห้องฉัน” ประโยคหลังพนาสั่งลูกน้อง เกร็ดดาวตกใจ ซึ่งก็ไม่ต่างกับศรารัน
“แกจะทำอะไรฉัน!” เกร็ดดาว เริ่มร้องไห้
“เดี๋ยวก็รู้” พนายิ้มอย่างน่ากลัว ศรารันไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง ลูกน้องพาเกร็ดดาวออกไปแล้ว
พนาหันมามองศรารัน “ ผมไม่เคยถูกใจใคร เท่าคุณมาก่อนเลย แต่ไม่ต้องกลัวหรอก ผมจะยังไม่ทำอะไรคุณ อยู่ในนี้ไปก่อนนะที่รัก” พนาจับที่คางศรารัน แต่เธอสะบัด
“นาย จะทำอะไรคุณดาว” ศรารันถาม
“ คุณอยากรู้นักหรือไง”พนาพูดยิ้มๆพลางเอาหน้ามาใกล้หน้าของศรารัน จนศรารันต้องพยายามเบี่ยงหนี ไม่พูดอะไรอีก พนายิ้มกับอาการของศรารัน แล้วเดินออกจากห้องไป
ศรารันจึงแอบด่า “ ไอ้บ้า ไอ้เลว!”
ถึงแม้เธอจะโกรธเกร็ดดาวอยู่ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้
“ไม่รู้ ยัยดาวนั่น จะเป็นไงบ้างนะ”